34 / 21
و نبود شيطان را بر ايشان هيچ غلبه ليكن مبتلا گردانيم تا بدانيم كسى را كه ايمان مىآرد به آخرت از آنكه وى در شبه است و پروردگار تو بر هر چيز نگاهبان است ( 21 )
34 / 22
بگو بخوانيد آنان را كه گمان مىكنيد بجز خدا مالك نيستند هموزن يكذرّه در آسمانها و نه در زمين و نيست ايشان را در آسمان و زمين هيچ شركتى و نيست خدا را از ايشان هيچ يارىدهنده ( 22 )
34 / 23
و سود نكند درخواست نزديك خداى تعالى مگر براى كسى كه دستورى داده باشد براى او ( اهل محشر مضطرب شوند ) تا آنگاه كه اضطراب دور كرده آيد از دل ايشان گويند چه چيز فرموده است پروردگار شما ملاء اعلى گويند فرموده است سخن راست و اوست بلندمرتبه بزرگتر ( 23 )
شرح
وَ ما كانَو نبودلَهُ عَلَيْهِمْمر ابليس را بر آنان كه گمان او در شان ايشان محقق شدمِنْ سُلْطانٍتسلطى و استيلائىإِلَّا لِنَعْلَمَمگر براى آنكه جدا كنيممَنْ يُؤْمِنُكسى كه مىگرودبِالْآخِرَةِبدان سراىمِمَّنْ هُوَاز كسى كهمِنْها فِي شَكٍّاز آخرت در گمان است تا بدانند اولياء ما اهل ايمان و ارباب گمان راوَ رَبُّكَو پروردگار توعَلى كُلِّ شَيْءٍبر همه چيزهاحَفِيظٌنگاهبان استقُلِبگو اى محمد ص مر بنى مليح راادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْبخوانيد آنان را كه گمان بردهايد ايشان را خدايانمِنْ دُونِ اللَّهِبجز خداى تعالى يعنى ملائكه كه مىپرستيد بخوانيد تا از ايشان در جذب منافع و دفع مكاره هيچ مددى مىيابيد يعنى ايشان را بىعون آفريدگار اختيارى و اقتدارى نيست يا همه كافران را بگو كه بخوانيد آلهه خود را تا هيچ اجابت كنند شما را و چگونه اجابت كنند شما را كهلا يَمْلِكُونَمالك نمىشوند ايشان مطلقمِثْقالَ ذَرَّةٍهمسنگ مورچه را هم از خير و شرفِي السَّماواتِدر آسمانهاوَ لا فِي الْأَرْضِو نه در زمينوَ ما لَهُمْو نيست مر بتان يا فرشتگان رافِيهِمادر آسمان و زمينمِنْ شِرْكٍهيچ شركتى نه در آفريدن و نه در تصرف كردنوَ ما لَهُو نيست مر خداى رامِنْهُمْاز اصنام و ملائكه در تقدير و تدبيرمِنْ ظَهِيرٍهيچ يارى و مددگارىوَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُو سود نكند شفاعت كسعِنْدَهُنزديك خداى تعالى يعنى گمان شفاعت كه به ملائكه يا اصنام داريد محقق نخواهد شد زيرا كه درخواست كردن نفع نكندإِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُمگر كسى كه به دستورى دهد خداى مر او را براى شفاعت كردن يا او ماذون باشد به درخواست كردن و روز قيامت منتظر باشند هم شافع و هم مشفوع له ، و در ترس و فزع گذرانند تا از حضرت عزّت چه فرمان رسد و اين انتظار مىبرندحَتَّى إِذا فُزِّعَتا چون بردارند فزع راعَنْ قُلُوبِهِمْاز دلهاى ايشان و دستورى شفاعت دهندقالُواگويند بعضى از ايشان بعضى را كهما ذا قالَچه چيز گفترَبُّكُمْپروردگار شما در باب شفاعتقالُوا الْحَقَّگويند سخن راست و درست گفت و فرمود كه مؤمنان را شفاعت كنند نه كافران راوَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُو خداى برتر است و بزرگوارتر از آنكه پيغمبرى و فرشته بىاذن او شفاعت نتوانند كرد -