تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 904

مساهمون:

ص٩٠٤
30 / 38 پس بده صاحب خويشى را حق وى و مسكين را و راهگذارى را اين دادن بهتر است براى كسانى كه مىطلبند روى خدا را و اين جماعه ايشانند رستگار ( 38 ) 30 / 39 و آنچه داده باشيد از سود تا بيفزايد در اموال مردمان پس وى نمىافزايد نزديك خداى و آنچه داده باشيد از صدقه طلب كنان روى خدا را پس اين جماعه ايشانند دوچندكننده ( 39 ) 30 / 40 خدا آنست كه بيافريد شما را باز روزى داد شما را باز بميراند شما را باز زنده گرداند شما را آيا از شريكان شما كسى هست كه بكند ازين كار چيزى پاكى او راست و بلندترست از آنچه شريك مىآرند ( 40 )
شرح
فَآتِپس بده اى محمدذَا الْقُرْبىخداوند قرابت را از بنى هاشمحَقَّهُحق او از غنيمت و فى گفته‌اند صورت خطاب با حضرت رسالت‌پناه ص و همه اهل ايمان درين داخل‌اند مىفرمايد كه بدهيد حق خويشان را يعنى صله رحم كنيد باحسان و انعام و توقير و اكرام امام اعظم رح بر وجوب نفقه ذوى الارحام بدين آيت استدلال مىكندوَ الْمِسْكِينَو بدهيد حق محتاج و بيچاره راوَ ابْنَ السَّبِيلِو راهگذريان را از آنچه مقرر شده يعنى وظائف زكاتذلِكَاين ايتاى حقوقخَيْرٌبهترست از امساكلِلَّذِينَ يُرِيدُونَبراى كسانى كه مىخواهندوَجْهَ اللَّهِلقاى خداى تعالى را يا رضاى او مىجويند يا مراد ايشان وجه تقرب است به حق سبحانه نه به جهت ديگر از اعواض و اغراضوَ أُولئِكَو آن گروه منفقانهُمُ الْمُفْلِحُونَايشانند رستگاران و فيروزىيافتگانوَ ما آتَيْتُمْو آنچه مىدهيدمِنْ رِباًاز هديه و عطيه بتوقع مكافاتلِيَرْبُوَاتا بيفزايد مال شمافِي أَمْوالِ النَّاسِدر مالهاى مردمان يعنى هديه به كسى مىدهيد و زياده از ثمن آن توقع مىكنيد تا مال شما افزون گرددفَلا يَرْبُواپس زياده نمىشود آن مالعِنْدَ اللَّهِنزديك خداى تعالى و بركت از ان مىرود يا آنچه مىدهيد به زيادت حرام در معاملات يعنى سود زر تا زيادتى در مال سودخوارگان پديد آيد چنان نمىشود بركت در ان نمىماندوَ ما آتَيْتُمْ مِنْ زَكاةٍو آنچه مىدهيد از زكات مفروضه يا صدقه كه در ان دادنتُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِمىخواهيد ثواب خداى تعالىفَأُولئِكَپس آن گروه كه زكات و صدقه لوجه اللّه دهند نه براى مكافاتهُمُ الْمُضْعِفُونَايشانند خداوندان افزونى يا بندگان افزونى كه يكى را ده يا زياده يابنداللَّهُخداى به حقالَّذِي خَلَقَكُمْآن كسى است كه بيافريد شما را و شما نبوديدثُمَّ رَزَقَكُمْپس روزى داد و مىدهد شما را مادام كه زنده‌ايدثُمَّ يُمِيتُكُمْپس بميراند شما را بوقت انقضاى آجال شماثُمَّ يُحْيِيكُمْپس زنده گرداند شما را و برانگيزاند در قيامتهَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْآيا هست از انبازان شما يعنى آيا از بتانى كه بزعم شما شريكان خدااند هستمَنْ يَفْعَلُكسى كه بكندمِنْ ذلِكُمْازين خلق و رزق و اماتت و احيامِنْ شَيْءٍهيچ چيزى تا بدان سبب او را پرستش توان كرد و چون هيچ كدام ازين كارها از ايشان نيايد پس ايشان را شريك گرفتن نشايدسُبْحانَهُپاك است خداى تعالىوَ تَعالىو برترستعَمَّا يُشْرِكُونَاز آنچه شرك مىآرند بوى