28 / 7
و الهام فرستاديم بسوى مادر موسى ع كه شير بد او را پس چون بترسى بر وى بينداز آن را در دريا و مترس و اندوه مخور هر آئينه ما باز رسانندهء اوايم بسوى تو و گرداننده اوايم از پيغامبران ( 7 )
28 / 8
پس برگرفتند آن را اهل خانه فرعون تا آخر كار شود براى ايشان دشمن و سبب اندوه هر آئينه فرعون و هامان و لشكرهاى ايشان خطاكننده بودند ( 8 )
شرح
وَ أَوْحَيْناو وحى كرديم ما يعنى الهام داديم و علم الهدى قدس سره فرموده شايد كه رسولى فرستاده باشد از ملائكه و غير آنإِلى أُمِّ مُوسىبسوى مادر موسى كه از اولاد لاوى بن يعقوب ع بود نام او نوخاند بنون در اوّل اسم و از تيسير و عين المعانى يوخاند به ياى مثناة تحتانيه در اوّل بر هر تقدير الهام داديم او راأَنْ أَرْضِعِيهِآنكه شير ده و بپرور او رافَإِذا خِفْتِپس چون بترسىعَلَيْهِبرو و فهم كنى كه مردم دانستند و قصد او خواهند كردفَأَلْقِيهِپس بيفگن او رافِي الْيَمِّدر بحر مراد آب نيل است يعنى بعد از آنكه او را در صندوقى نهاده باشى بيفگن او را در آب نيلوَ لا تَخافِيو مترس كه او ضائع نخواهد شدوَ لا تَحْزَنِيو اندوه مبر در فراق اوإِنَّا رَادُّوهُبه درستى كه ما بازگرداننده اوييمإِلَيْكِبسوى تو اندك زمانى را بر وجهى كه دلخواه تو باشدوَ جاعِلُوهُو گردانندهايم او رامِنَ الْمُرْسَلِينَاز فرستادگان يعنى او را شرف نبوت ارزانى خواهيم داشت و چون مادر موسى دريافت كه فرعونيان در تجسس و تفحص ابناء بنى اسرائيل مبالغه دارند نجّارى را كه آشنائى عمران بود فرمود صندوقى پنج شبر در پنج شبر تراشد و آن نجار خزبيل ابن صبورا بوده ابن عم فرعون چون صندوق تمام كرد و بمادر موسى عليه السلام تسليم نمود در خاطرش گذشت كه كودكى دارد و مىخواهد كه در صندوق كرده از موكلان بگريزاند نزد گماشته فرعون آمد و خواست كه صورت حال باز نمايد زبانش بسته شد به خانه خود باز آمد و خواست كه نزد فرعون رود و نمامى كند چشمش نابينا شد دانست كه آن مولودى كه كاهنان نشان دادهاند اينست فى الحال ناديده به دو ايمان آورد و مؤمن آل فرعون او است و مادر موسى صندوق را بقير اندوده موسى را در وى خوابانيد و سر صندوق هم بقير محكم ساخته در رود نيل افگند و فرعون را دخترى بود به علت برص مبتلا شده اهل كهانت گفته بودند كه فلان روز در رود نيل انسانى خردسال يافته شود اين علّت به آب دهن او زائل گردد در ان روز معين فرعون و زن و دختر و محرمان وى به كناره رود نيل آمدند و انتظار انسان موعود مىبردند كه ناگاه آن صندوق بر روى آب نمودار شد فرعون ملازمان را امر كرد كه آن را بگيرند و بيارندفَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَپس موسى را فرا گرفتند كسان فرعونلِيَكُونَتا گردد يا باشدلَهُمْفرعونيان راعَدُوًّادشمن مر مردمان را كه بسبب وى غرق شوندوَ حَزَناًو اندوه بزرگ مر زنان را كه ايشان را برده گيرند يعنى عاقبت عدو و حزن گردد ايشان راإِنَّ فِرْعَوْنَبه درستى كه فرعونوَ هامانَ وَ جُنُودَهُماو هامان و لشكرهاى ايشان هر دوكانُوا خاطِئِينَبودند خطاكاران در همه چيز آوردهاند كه چون سر تابوت گشادند موسى را ديدند محبت او در دل حاضران و ناظران پديد آمد و فرعون دغدغه كرد كه اين مولود چگونه از قتل جسته مباد آن مولود كه مىگويند اين باشد زن فرعون گفت كه من از منجمان شنيدهام كه در فلان شب از آنچه بر فرعون مىترسيدم خاطر جمع شده است دست ازين طفل بگذار و بدار تا دختر خود را بوى علاج كنيم پس قدرى از آب دهن وى بر موضع برص آن دختر ماليد فى الحال زائل گشت مصرع آمد طبيب و درد به كلى علاج يافت .