26 / 136
گفتند يكسانست بر ما كه پند دهى يا نباشى از پند دهندگان ( 136 )
26 / 137
نيست اين مگر عادت پيشينيان ( 137 )
26 / 138
و نيستيم عذابكردهشدگان ( 138 )
26 / 139
پس دروغى داشتندش پس هلاك ساختيم ايشان را هر آئينه درين ماجرا نشانه هست و نبودند بيشترين ايشان مسلمانان ( 139 )
26 / 140
و هر آئينه پروردگار تو همانست غالب مهربان ( 140 )
26 / 141
دروغى شمردند قبيلهء ثمود پيغامبران را ( 141 )
26 / 142
چون گفت به ايشان برادر ايشان صالح آيا نمىترسيد ( 142 )
26 / 143
هر آئينه من براى شما پيغامبر با امانتم ( 143 )
26 / 144
پس بترسيد از خدا و فرمانبردارى من كنيد ( 144 )
26 / 145
و سؤال نمىكنم از شما بر تبليغ رسالت هيچ مزدى نيست مزد من مگر بر پروردگار عالمها ( 145 )
26 / 146
آيا ايمن گذاشته خواهيد شد در آنچه اينجا است ( 146 )
26 / 147
در بوستانها و چشمها ( 147 )
26 / 148
و كشتها و خرماستانى كه شكوفه آن نازك است ( 148 )
شرح
قالُواگفتند عاديان در جواب هود عليه السلامسَواءٌ عَلَيْنايكسان است بر ماأَ وَعَظْتَپند دهى ما راأَمْ لَمْ تَكُنْيا نباشىمِنَ الْواعِظِينَاز پند دهندگان يعنى ما طريقه خود را از دست ندهيمإِنْ هذانيست اين كار كه ما برآنيم از بتپرستى و تجبّر و عمارت بناهاى مرتفعإِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَمگر عادت پيشينيان از ماوَ ما نَحْنُو نيستيم مابِمُعَذَّبِينَعذابكردهشدگان به اين عادتهافَكَذَّبُوهُپس تكذيب كردند رسالت هود عليه السلام رافَأَهْلَكْناهُمْپس هلاك كرديم ما ايشان را بباد صرصرإِنَّ فِي ذلِكَبه درستى كه در هلاك قوم عادلَآيَةًهر آئينه نشانهايست دلالتكننده بر آنكه عاقبت اهل تكذيب به عقوبت كشدوَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْو نبودند بيشتر قوم عادمُؤْمِنِينَگرويدگان چه اندك از ان قبيله با هود در خطه بودند و باقى در معرض سخطوَ إِنَّ رَبَّكَو بتحقيق كه پروردگار تولَهُوَ الْعَزِيزُاوست غالب كه از تعذيب كفار باك نداردالرَّحِيمُمهربان است كه مؤمنان را از مهلكه عقوبت بيرون آردكَذَّبَتْبه دروغ نسبت دارندثَمُودُ الْمُرْسَلِينَقبيله ثمود فرستادگان خداى را يعنى صالح عليه السلام را و انبياى سابق را عإِذْ قالَ لَهُمْياد كن چون گفت مر ايشان راأَخُوهُمْبرادر ايشان از جهت قرابتصالِحٌصالح بن عبيدأَ لا تَتَّقُونَآيا نمىترسيد از عذاب خداى كه به دو شرك مىآريدإِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌبه درستى كه من براى شما فرستادهام مشهورم به امانت و راستىفَاتَّقُوا اللَّهَپس بترسيد و حذر كنيد از عذاب خداى تعالىوَ أَطِيعُونِو فرمان بريد مرا در امر و نهىوَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِو نمىطلبم شما را بر نصيحتى كه مىكنممِنْ أَجْرٍهيچ جزاى كه به من دهيد و من بدان متّهم شومإِنْ أَجْرِيَنيست مكافات منإِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَمگر بر خداوند عالميانأَ تُتْرَكُونَآيا گذاشته خواهيد شد شما يعنى نخواهند گذاشت شما رافِي ما هاهُنادر آنچه هستيد اينجا يعنى در دنيا از مساكن و منازلآمِنِينَايمن از آفات و سالم از فواتفِي جَنَّاتٍدر بوستانهاوَ عُيُونٍو چاهسارها چه قوم ثمود را چشمه و نهر نبودهوَ زُرُوعٍو كشتهاوَ نَخْلٍو خرماستانها كهطَلْعُهاشكوفه درختان وىهَضِيمٌنازك و نرم و لطيف است .