24 / 60
و كلان سال از زنان آنان كه توقع نكاح ندارند نيست بر ايشان بزه در آنكه فرد نهند جامهاى خود را نه ظاهركنان آرائش را و اگر پرهيزگارى كنند بهتر است ايشان را و خدا شنوا داناست ( 60 )
24 / 61
نيست بر نابينا گناهى و نه بر لنگ گناهى و نيست بر بيمار گناهى و نه بر ذات شما گناهى در آنكه بخوريد از خانهاى خويش و يا خانههاى پدران خويش يا خانههاى مادران خويش يا خانههاى برادران خويش يا خانهائى خواهران خويش يا خانههاى عمهاى خويش يا خانههاى عمههاى خويش يا خانههاى خالهاى خويش يا خانههاى خالههائى خويش يا خانه كه به تصرف شماست كليدهاى او
شرح
وَ الْقَواعِدُو نشستگان در خانها و بازماندگانمِنَ النِّساءِاز زناناللَّاتِي لا يَرْجُونَآنان كه اميد ندارندنِكاحاًنكاح خود را يعنى طمع نمىكنند كه كسى ايشان را نكاح كند جهت پيرى و عجزفَلَيْسَ عَلَيْهِنَّپس نيست بر ايشانجُناحٌگناهى دو بالىأَنْ يَضَعْنَاز آنكه بنهندثِيابَهُنَّجامهاى ظاهر را چون چادر و سرانداز كه بالاى مقنعه مىپوشندغَيْرَ مُتَبَرِّجاتٍ بِزِينَةٍدر حالتى كه ظاهركنندگان نباشند مواضع زينت را يعنى غرض از وضع چادر اظهار سر و گردن و گوش و موى و امثال آن نباشدوَ أَنْ يَسْتَعْفِفْنَو آنكه طلب عفت كنند و بپوشند خود راخَيْرٌ لَهُنَّبهترست مر ايشان را و دور تر از تهمتوَ اللَّهُ سَمِيعٌو خداى تعالى شنوا است مقالات ايشان را با مردانعَلِيمٌدانا به مقصود و مقالات ايشان امام واحدى رح فرموده كه تندرستان صحابه رض با مريض و اعمى مواكله نكردندى يا اين جماعات از همكاسگى ارباب صحت محترز بودندى از بيم آنكه مبادا طبائع سليمه را از ايشان نفرت آيد يا آنكه بعضى از صحابه رض چون به سفر رفتندى كليدهاى خانه و انبار بدست ارباب عاهات بازدادندى تا بوقت حاجت از طعام ايشان تناول كنند و اين درويشان بتوهم عدم رضاى ايشان پرهيز مىكردند يا اگر كسى ايشان را به مائده كه در خانه پدر يا مادر يا اقارب قريبه وى ترتيب كرده بودندى دعوت نمودى اجابت نمىكردند حق سبحانه آيت فرستاد كهلَيْسَ عَلَى الْأَعْمىنيست بر نابيناحَرَجٌبزه و تنگىوَ لا عَلَى الْأَعْرَجِو نه بر لنگحَرَجٌوبالى و بزهىوَ لا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌو نه بر بيمارى گناهىوَ لا عَلى أَنْفُسِكُمْو نه بر نفسهاى شما وزرىأَنْ تَأْكُلُواآنكه بخوريد شما و اهل ابتلامِنْ بُيُوتِكُمْاز طعام خانهاى خود كه اهل و عيال شما در آنند و خانهاى فرزندان نيز درين داخل است به حكم اين حديث كه انت و مالك لابيك و خبر صحيح آنست كه پاكتر چيزى كه خورد مرد از كسب اوست و انّ ولده من كسبهأَوْ بُيُوتِ آبائِكُمْيا خانهاى پدران خودأَوْ بُيُوتِ أُمَّهاتِكُمْيا خانهاى مادران خودأَوْ بُيُوتِ إِخْوانِكُمْيا خانهاى برادران خودأَوْ بُيُوتِ أَخَواتِكُمْيا خانهاى خواهران خودأَوْ بُيُوتِ أَعْمامِكُمْيا خانهاى برادران پدران خودأَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْيا خانهاى خواهران پدران خودأَوْ بُيُوتِ أَخْوالِكُمْيا خانهاى برادران مادران خودأَوْ بُيُوتِ خالاتِكُمْيا خانهاى خواهران مادران خودأَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَهُيا خانهاى كه مالك هستيد شما خزائن آن را از نقود و اطعمه و امتعه اين خطاب به او كلا و خازنان است و گويند مراد خانه بندگانست و جز خانه اولاد و عبيد رضاى صاحب بيت در اكل طعام شرط است .