قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 767
[ سوره نور ] بنام خدائى بخشاينده مهربان 24 / 1 اين سورتيست كه فروفرستاديم آن را و فرض ساختيم آن را و فرودآورديم دران آيات روشن بود كه شما پند گيريد ( 1 ) 24 / 2 زن زناكننده و مرد زناكننده بزنيد هر يكى را از ايشان صد دره و بايد كه در نگيرد شما را شفقت بر ايشان در جارى كردن شرع خدا اگر ايمان آوردهايد به خدا و روز آخر و بايد كه حاضر شوند به عقوبت ايشان جماعه از مسلمانان ( 2 ) سورة النور مدنية و هى اربع و ستون آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - سُورَةٌ اين سورهايست كه از عالم قدس أَنْزَلْناها فروفرستاديم آن را به وساطت جبرئيل عليه السلام وَ فَرَضْناها و فرض كرديم بر شما احكامى كه درو است وَ أَنْزَلْنا فِيها و فروفرستاديم در او آياتٍ بَيِّناتٍ آيتهاى روشن از حدود و احكام لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ شايد كه شما پند پذيريد و از محارم بپرهيزيد و از جمله حكمها اينست الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي زن و مرد زناكننده چون غير محصن باشند فَاجْلِدُوا پس بزنيد اى ائمّه و حكام كُلَّ واحِدٍ هر يكى را مِنْهُما از ان هر دو مِائَةَ جَلْدَةٍ صد تازيانه اين حكم خاص است بهآنكه محصن نباشند چه حد محصن رجم است و در شرح طحاوى آمده كه شرائط احصان حريت است و بلوغ و عقل و اسلام و تزوج بنكاح صحيح مع الدخول و امام شافعى رح اسلام را شرط نمىكند و غير محصن را كه آزاد باشد با وجود جلد يك سال جلا مىفرمايد و امام مالك رح و احمد رح در نفى بكر با امام شافعى رح متفقند چه حديثى درين باب وارد شده كه مائة جلدة و تغريب عام صاحب كشاف فرموده كه تغريب عام نزد امام اعظم رح به همين آيت منسوخست وَ لا تَأْخُذْكُمْ و فرانگيرد شما را بِهِما به اين دو زناكننده رَأْفَةٌ مهربانى فِي دِينِ اللَّهِ در فرمانبردارى خداى تعالى يعنى مبخشانيد بر ايشان و تعطيل حد مكنيد و در ضرب مسامحت منمائيد إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ اگر هستيد كه گرويدهايد بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ به خداى تعالى و بر روز قيامت چه ايمان به خدا اقتضاى جدوجهد مىكند در اقامت حدود او وَ لْيَشْهَدْ و بايد كه حاضر شوند عَذابَهُما در وقت عذاب آن هر دو تن يعنى در زمان اقامت حد بر ايشان طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ گروهى از مؤمنان تا تشهير ايشان حاصل شود و آن تفضيح مانع گردد از معاودت به مثل آن عمل بقول امام مالك رح و امام شافعى رح از چهار كس كه بعدد شهود زنااند كمتر نباشند و بقول ائمه ديگر يك كس كافى است و تا ده نيز گفتهاند در اسباب نزول از ابن عمر رضى اللّه عنه ، مردى است كه ام مهزول كه يكى از صواحب رايات بود در بيوت مواجير نشستى تقبل مىكرد كه هر كه او را بخواهد مئونت آنكس را به تمام كفايت كند مؤمنى خواست كه بدين طمع خام نان خود را پخته سازد و قصد نكاح وى كرد حضرت عزت جهت آنكه مسلمانى بدنام نشود اين آيت فرستاد .