تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 769

مساهمون:

ص٧٦٩
24 / 6 و آنان كه دشنام مىدهند زنان خود را و نباشد ايشان را گواهان مگر نفس خويش پس مخلص ، گواهى يكى از ايشانست چهار بار كه به خدا هر آئينه وى از راست‌گويان است ( 6 ) 24 / 7 و گواهى پنجم به اين صفت كه لعنت خدا برو باد اگر از دروغ‌گويان باشد ( 7 ) 24 / 8 و بازمىگرداند ازان زن عقوبت را آنكه گواهى دهد چهار بار به خدا هر آئينه اين شوهر از دروغ‌گويانست ( 8 ) 23 / 9 و گواهى دهد پنجم بار به اين صفت كه خشم خدا باد برين زن اگر شوهر از راست‌گويان باشد ( 9 )
شرح
وَ الَّذِينَ يَرْمُونَو آنان كه رمى كنند بزناأَزْواجَهُمْزنان خود راوَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَداءُو نباشد ايشان را گواهانإِلَّا أَنْفُسُهُمْمگر نفسهاى ايشانفَشَهادَةُ أَحَدِهِمْپس واجب است گواهى دادن يكى از ايشانأَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِچهار گواهى به خدا مضمون آنكهإِنَّهُبه درستى كه او يعنى شوهرلَمِنَ الصَّادِقِينَاز راست‌گويان است در نسبت زنا بدان زن و هر گواهى مؤكد به سوگند بجاى يكى از شهود استوَ الْخامِسَةُو گواهى پنجمأَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِآنكه لعنت خداى بروإِنْ كانَاگر باشدمِنَ الْكاذِبِينَاز دروغ‌گويان در ان رمى لعان مرد برين گونه است كه چهار نوبت گويد گواهى مىدهم به خداى كه من راست گويم در آنچه رمى كردم مر اين زن را بدان و نوبت پنجم بگويد لعنت خداى بر من اگر دروغ گويم در آنچه رمى كردم مر اين زن را بدان و هر نوبت اشارت بدان زن كند و حكم اين لعان آن است كه حد قذف از مرد ساقط شود و ميان مرد و زن تفريق كنند فرقت طلاق بقول امام ابو حنيفه رح و فرقت فسخ بقول امام شافعى رح و حد زنا بر زن ثابت گردد اگر نكول كند از لعان بقول امام شافعى رح و بمذهب امام ابو حنيفه رح او را حبس كنندوَ يَدْرَؤُاو دفع كند و بازداردعَنْهَا الْعَذابَاز ان زن حبس را يا حد راأَنْ تَشْهَدَآنكه گواهى دهد آن زنأَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِبه چهار گواهى به خداى و مضمون آنكهإِنَّهُبه درستى كه شوهرلَمِنَ الْكاذِبِينَاز دروغ‌گويان است در آنچه رمى كرد مرا به آنوَ الْخامِسَةَو گواهى پنجمأَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهاآنكه خشم خداى بر آن زن بادإِنْ كانَ مِنَ الصَّادِقِينَاگر باشد مرد از راست‌گويان در رمى لعان زن آن است كه چهار نوبت بگويد گواهى مىدهم به خداى كه اين مرد از دروغ‌گويان است در آنچه مرا بدان رمى كرد و نوبت پنجم بگويد خشم خداى بر من اگر راست‌گوى باشد اين مرد در رمى و هر بار اشارت بمرد كند و در موضح آورده كه حضرت رسالت‌پناه بعد از نماز ديگر عويمر و خوله را طلبيد بدين نوع كه مذكور شد مرد و زن هر دو گواهى دادند و نزديك ذكر لعنت و غضب پيغمبر آمين گفت و قوم در ان اتفاق كردند و جمعى از مفسران بجاى عويمر هلال ابن اميه را ذكر كرده‌اند .