22 / 12
به نيايش مىخواند بجز خدا چيزى را كه زيان نرساندش و سود ندهدش اين است گمراهى دور ( 12 )
22 / 13
مىخواند كسى را كه زيان او نزديكتر است از سود او هر آئينه بد خداوندى و به ديارى است ( 13 )
22 / 14
هر آئينه خدا درآرد آنان را كه ايمان آوردهاند و كارهائى شايسته كردهاند در بوستانها كه مىرود زير آن جوئيها هر آئينه خدا مىكند آنچه مىخواهد ( 14 )
22 / 15
هر كه پنداشته باشد كه نصرت نخواهد داد خدا پيغمبر را در دنيا و آخرت پس بايد كه بياويزد رسنى بجانب بالا باز بايد كه خفه شود پس درنگرد آيا دور مىكند اين تدبير او چيزىرا كه بخشم آورده ( 15 )
شرح
يَدْعُوامىخواند و مىپرستد مرتد يا مشركمِنْ دُونِ اللَّهِبجز خداى تعالىما لا يَضُرُّهُآن چيزى را كه ضرر به دو نرساند اگر نپرستد او راوَ ما لا يَنْفَعُهُو سود ندهد وى را اگر پرستش كندذلِكَآن پرستشهُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُهمان است گمراهى دور از مقصديَدْعُوامىپرستدلَمَنْ ضَرُّهُآن را كه ضرر پرستيدن او كه قتل دنيا و عذاب آخرت استأَقْرَبُنزديكتر استمِنْ نَفْعِهِاز سود او كه توقع شفاعت است و توسل به حضرت عزّتلَبِئْسَ الْمَوْلىهرآئينه به ديارى است بتوَ لَبِئْسَ الْعَشِيرُو بد مصاحبى است و آميزكارىإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خداى تعالىيُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوادرمىآرد آنان را كه تصديق خداى و رسول خداى كردندوَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِو كارهاى شايسته بجا آوردندجَنَّاتٍ تَجْرِيدر بوستانهائى كه مىرودمِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُاز زير اشجار آن جوئيها و غايت نزهت باغ و بوستان به آب روان استإِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُبه درستى كه خداى تعالى مىكندما يُرِيدُآنچه مىخواهد از مكافات موحد و مشرك آوردهاند كه گروهى از غطفان در قبول اسلام توقفى نموده گفتند شايد كه مهم محمد ص پيش نرود و دوستى كه ميان ما و يهود است منقطع گشته مدد ايشان بما نرسد حق تعالى آيت فرستاد كهمَنْ كانَ يَظُنُّهركه باشد كه گمان بردأَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُآنكه نصرت ندهد هرگز خداى تعالى پيغمبر خود رافِي الدُّنْيادر دنيا به اعلاى كلمه و اظهار حجت و غلبه بر اعادىوَ الْآخِرَةِو در آخرت بعلو درجه و شفاعت و قرب و كرامتفَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍپس بايد كه فروگذارد رسنىإِلَى السَّماءِبسقف خانه يعنى رسنى از سقف بياويزد و در خود ببنددثُمَّ لْيَقْطَعْپس ببرد آن رسن را تا بر زمين افتد و بميرد يا رسن در گردن افگند و مختنق شود و گفتهاند رسنى از آسمان دنيا بياويزد و رست در ان زده قطع مسافت كند تا بفلك رسد و در دفع نصرت از پيغمبر ص صلى اللّه عليه و سلّم جهد تمام نمايدفَلْيَنْظُرْپس در نگرد به نظر تامل كه با وجود اين كلفتهاهَلْ يُذْهِبَنَّآيا مىبردكَيْدُهُفعل حيلهآميز اوما يَغِيظُآنچه او را بخشم آورده است از كار پيغمبر عليه السلام و مظنه آنكه شايد او منصور نشود .