تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 717

مساهمون:

ص٧١٧
21 / 73 و پيشوا گردانيديم ايشان را راه مىنمودند بفرمان ما و وحى فرستاديم بسوى ايشان كردن نيكوئيها و برپا داشتن نماز و دادن زكات و بودند ما را عبادت‌كنندگان ( 73 ) 21 / 74 و لوط را داديم حكمت و علم و برهانيديم او را از ديهى كه مىكرد كارهائى ناپاك هر آئينه ايشان بودند قوم بد گناهكار ( 74 ) 21 / 75 و در آورديم او را به رحمت خويش هر آئينه وى بود از شايسته‌كاران ( 75 ) 21 / 76 و ياد كن نوح را چون دعا كرد پيش ازين پس قبول كرديم دعاى او را پس خلاص كرديم او را و كسان او را از اندوه بزرگ ( 76 ) 21 / 77 و نصرت داديم او را بر قومى كه دروغ شمردند آيات ما را هر آئينه ايشان بودند گروهى بد پس غرق كرديم ايشان را همه يك‌جا ( 77 )
شرح
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةًو ساختيم ايشان را پيشوايان كه خلق رايَهْدُونَراه نمايند بمابِأَمْرِنابفرمان ماوَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْو وحى كرديم بديشانفِعْلَ الْخَيْراتِكردن نيكوئيها يعنى اعمال صالحه كه خلق را بدان ترغيب نمايندوَ إِقامَ الصَّلاةِو به‌پاى داشتن نمازوَ إِيتاءَ الزَّكاةِو دادن زكات تخصيص نماز و زكات از خيرات جهت تفضيل استوَ كانُوا لَناو بودند ما راعابِدِينَپرستندگان باخلاصوَ لُوطاً آتَيْناهُو داديم لوط راحُكْماًحكمت و يا نبوت يا فصل بين الخصوموَ عِلْماًو دانشى كه پيغمبران را بايد از قواعد شرع و ملّتوَ نَجَّيْناهُو برهانيديم او رامِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِياز ان ديهى كهكانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَبود آن ديه كه مىكرد يعنى اهل آن مىكردند عملهاى ناپاك و آن ديه سدوم بود از مؤتفكات كه اهل آن به لواطت اشتغال مىنمودند و راه مىزدند ما ايشان را هلاك كرديمإِنَّهُمْ كانُوابه درستى كه بودند ايشانقَوْمَ سَوْءٍگروه بدفاسِقِينَبيرون‌رفتگان از دائره فرمانوَ أَدْخَلْناهُو درآورديم لوط رافِي رَحْمَتِنادر بخشايش خود يعنى در اهل رحمت داخل گردانيديم يا در بهشت كه محل رحمت استإِنَّهُبه درستى كه لوطمِنَ الصَّالِحِينَاز ستودگان و شايستگان است و قصّه لوط عليه السلام قبل ازين بتفصيل گذشتهوَ نُوحاًو ياد كن نوح عليه السلام راإِذْ نادىچون ندا كرد پروردگار خود رامِنْ قَبْلُپيش از لوط و ابراهيم عليهما السلام يعنى دعا فرمود بهلاك قوم خودفَاسْتَجَبْنا لَهُپس اجابت كرديم مر دعاى او رافَنَجَّيْناهُپس نجات داديم او راوَ أَهْلَهُو اهل بيت او را از فرزندان و زنان ايشانمِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِاز غمى بزرگ يعنى محنت طوفانوَ نَصَرْناهُو يارى داديم او رامِنَ الْقَوْمِبر قوم او يعنى غالب ساختيم بر منكرانالَّذِينَ كَذَّبُواآنان كه تكذيب كردندبِآياتِناآيتهاى ما راإِنَّهُمْبه درستى كه قوم نوح عليه السّلامكانُوابودندقَوْمَ سَوْءٍگروه بد يعنى كافر بودند چه كفر سر همه بديها استفَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَپس غرق گردانيديم همه ايشان را .