21 / 60
جماعت گفتند ما شنوديم از جوانى كه ذكر بتان مىكرد ( يعنى عيب مىگيرد ) گفته مىشود او را ابراهيم ( 60 )
21 / 61
گفتند بياريد او را بحضور چشمهائى مردمان تا بود كه ايشان گواهى دهند ( 61 )
21 / 62
گفتند آيا تو كردى اين كار به خدايان ما اى ابراهيم ( 62 )
21 / 63
گفت بلكه كرده است آن را اين بت بزرگ ايشان پس سؤال كنيد از بتان اگر سخن مىگويند ( 63 )
21 / 64
پس رجوع كردند به خويشتن پس گفتند با يكديگر هر آئينه شمائيد ستمكار ( 64 )
21 / 65
پس نگونسار شدند بر سر خويش هر آئينه تو ميدانى كه ايشان سخن نمىگويند ( 65 )
21 / 66
گفت آيا عبادت مىكنيد بجز خدا چيزىرا كه هيچ نفع نمىرساند بشما و زيان نكند شما را ( 66 )
21 / 67
ناخوشى است بشما و آنچه مىپرستيد بجز خدا آيا نمىفهميد ( 67 )
شرح
قالُوا سَمِعْناگفتند با نمرود كه از قومى شنيديم كه ايشان مىگويندفَتًىشنيديم از جوانى كه به بدىيَذْكُرُهُمْياد مىكرد بتان رايُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُمىگويند او را ابراهيم يعنى نام او ابراهيم استقالُواگفتند نمرود و امراى اوفَأْتُوا بِهِپس بياريد او راعَلى أَعْيُنِ النَّاسِبر چشمهاى مردمان يعنى چنان كنيد كه مردم او را ببينندلَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَشايد كه گواهى دهند كه اين است كه بتان را نكوهش مىكند پس ابراهيم ع را گرفته پيش نمرود حاضر كردندقالُواگفتندأَ أَنْتَآيا توفَعَلْتَ هذاكرده اين را كه مىبينيم از كسر و قطعبِآلِهَتِنا يا إِبْراهِيمُبه خدايان ما اى ابراهيمقالَگفت من نكردهامبَلْ فَعَلَهُبلكه كرده است اين راكَبِيرُهُمْ هذااين بزرگ ايشان از روى خشم بر ايشان كه با وجود من چرا ايشان را پرستندفَسْئَلُوهُمْپس بپرسيد شما از ايشان كه شكسته است شما راإِنْ كانُوا يَنْطِقُونَاگر هستند كه سخن گويندفَرَجَعُوا إِلى أَنْفُسِهِمْپس بازگشتند با عقول خود يا با يكديگرفَقالُواپس گفتند بعضى با بعضىإِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَبه درستى كه شما ستمكارانيد به پرستش چيزى كه نشنود و نگويدثُمَّ نُكِسُواپس نگونسار كرده شدندعَلى رُؤُسِهِمْبر سرهاى خود يعنى سر در پيش افگندند از خجالت و حيرت گفتندلَقَدْ عَلِمْتَبه درستى كه تو دانسته كهما هؤُلاءِ يَنْطِقُونَاين بتان سخن نگويند چرا امر مىكنى كه از ايشان بپرسيد و چون اعتراف نمودند بعجز الهه خودقالَگفت ابراهيمأَ فَتَعْبُدُونَآيا پرستش مىكنيدمِنْ دُونِ اللَّهِبجز خداى تعالىما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاًآن را كه سود نرساند بشما چيزى اگر او را بپرستيدوَ لا يَضُرُّكُمْو زيان نكند شما را اگر ترك پرستش او كنيدأُفٍّ لَكُمْزشتى و ناخوشى باد شما راوَ لِما تَعْبُدُونَو مر آن چيزى را كه مىپرستيدمِنْ دُونِ اللَّهِبجز خداى تعالىأَ فَلا تَعْقِلُونَآيا در نمىيابيد قباحت عمل خود را چون قوم نمرود اين سخن شنيدند از محاجه به مضاده نقل كرده .