21 / 40
بلكه بيايد به ايشان قيامت ناگهان پس حيران گرداند ايشان را پس نتوانند دفع كردن آن و نه ايشان مهلت داده شوند ( 40 )
21 / 41
و هر آئينه تمسخر كردهشده به پيغمبران پيش از تو پس در گرفت به آنان كه تمسخر كردند از ايشان آنچه به آن استهزاء مىكردند ( 41 )
21 / 42
بگو كه نگاهبانى مىكند شما را بشب و روز از عقوبت خدا بلكه ايشان از ياد پروردگار خود روگرداناند ( 42 )
21 / 43
آيا ايشان را معبودانند غير ما كه نگاه مىدارند ايشان را از مصائب نمىتوانند نصرت دادن خويش را و نه ايشان از عقوبت ما به جمعيّت خود محفوظ مانند ( 43 )
شرح
بَلْ تَأْتِيهِمْبلكه بيايد بديشان ساعت قيامتبَغْتَةًناگهانفَتَبْهَتُهُمْپس مبهوت و متحير گرداند ايشان رافَلا يَسْتَطِيعُونَپس نتوانندرَدَّهابازداشتن اهوال آن از خودوَ لا هُمْ يُنْظَرُونَو نباشند ايشان كه مهلت داده شوند براى توبه يا معذرت يا آنكه منظور نهگردند يعنى نه در ايشان و نه در زارى ايشان نگرندوَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَو به درستى كه فسوس كردهاندبِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَبر رسولان پيش از تو حق سبحانه تسلّى دل آن حضرت را از حال انبياى گذشته و استهزاى معاندان با ايشان خبر مىدهد و تهديد مستهزيان جناب رسالت مآب عليه السلام را مىگويد ايشان استهزاء مىكردندفَحاقَپس عذاب احاطه كردبِالَّذِينَ سَخِرُوابه آنان كه سخريه كردندمِنْهُمْاز پيغمبران يعنى قومى كه با انبياء ع تمسخر نمودند بديشان رسيدما كانُوا بِهِجزاى آنچه بودند كه به آنيَسْتَهْزِؤُنَاستهزاء مىكردند پس به كسانى نيز كه با تو آن سلوك مىكنند همان صورت واقع خواهد شدقُلْبگو اى محمد ص با مستهزيانمَنْ يَكْلَؤُكُمْكيست كه نگاه مىدارد شما رابِاللَّيْلِ وَ النَّهارِبه شب و روزمِنَ الرَّحْمنِاز عذاب خداى و انتقام او اگر خواهد بشمابَلْ هُمْبلكه ايشانعَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْاز ياد پروردگار خود يا از قرآن يا از موعظه آنمُعْرِضُونَروىگردانندگانند كه هرگز بخاطر ايشان خطور نكند پس از عقوبت الهى كجا ترسند و نگاهدارنده را چه شناسندأَمْ لَهُمْ آلِهَةٌآيا مر ايشان را خدايانند كه از راه توانائىتَمْنَعُهُمْبازدارند از ايشانمِنْ دُونِنابجز ما عذابى را كه باشد از نزديك ما و گفتهاند درين آيت تقديم و تاخيرى هست تقديرش آنكه ام لهم آلهة من دوننا تمنعهم پس بيان صفت الهه ايشان مىكند و مىفرمايدلا يَسْتَطِيعُونَنمىتوانند بتان كه بزعم ايشان الههاندنَصْرَ أَنْفُسِهِمْيارى دادن مر نفسهاى خود را يعنى اگر با ايشان مكروهى خواهد از كسر و قلع و تلويث و امثال آن از خود دفع نتوانند كرد پس چگونه عبده خود را نگاه توانند داشتوَ لا هُمْو نيستند اصنام يا پرستندگان ايشان كه بمدد ديگرىمِنَّااز عذاب مايُصْحَبُونَنگاه داشته و زنهار داده شوند .