تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 660

مساهمون:

ص٦٦٠
18 / 103 بگو آيا خبر دهيم شما را به آنان كه زيان‌كارترين مردم‌اند از روى عمل ( 103 ) 18 / 104 اين جماعه آنانند كه گم شد سعى ايشان در زندگانى دنيا و ايشان گمان مىكنند كه نيكوكارى مىكنند در عمل ( 104 ) 18 / 105 اين جماعه آنانند كه كافر شدند بآيات پروردگار خويش و بملاقات او پس نابود شد عمل ايشان پس برپا نخواهيم ساخت براى ايشان روز قيامت هيچ وزنى ( 105 ) 18 / 106 حال اينست جزاى ايشان دوزخ باشد بسبب آنكه كافر شدند و گرفتند آيات مرا و پيغامبران مرا به تمسخر ( 106 ) 18 / 107 هر آئينه آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند باشد ايشان را بوستانهاى بهشت جائى مهمانى ( 107 )
شرح
قُلْبگو اى محمدهَلْ نُنَبِّئُكُمْآيا خبر كنيم شما رابِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًابه زيان‌كارترين مردمان از روى كردارهاالَّذِينَ ضَلَّآنان كه گم شده و ضائع گشتهسَعْيُهُمْشتافتن ايشان به عملهاى نيكونماىفِي الْحَياةِ الدُّنْيادر زندگانى دنيا چون قسّيسان و رهبانان كه اكثر اوقات در ديرها بصلاة و صوم مىگذرانند و بسبب كفر آن همه عملها باطل است و ثوابى بر ان متفرع نيست و گفته‌اند مراد ازين طائفه روافضند يا خوارج يا ارباب بدعت يا جمعى كه عمل به ريا و سمعه كنند و اشهر آنست كه از كفار صله رحم و اطعام طعام بر فقرا و عتق رقاب واقع مىشد حق تعالى ببطلان آنها حكم كرد و فرمود كهوَ هُمْ يَحْسَبُونَو ايشان مىپندارندأَنَّهُمْ يُحْسِنُونَآنكه ايشان نيكو مىكنندصُنْعاًكار راأُولئِكَآن گروه كه ذكر كرده شدندالَّذِينَ كَفَرُواآنانند كه كافر شدندبِآياتِ رَبِّهِمْبه آيتهاى پروردگار خود كه قرآن است يا بدلائل توحيدوَ لِقائِهِو به ديدار او يعنى بعث و حشر كه در ان وقت رويت ميسّر خواهد شد اهل آن رافَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْپس تباه شد كارهاى ايشان كه در صورت نيكو مىنمود و بر ان جزاى خير نخواهند يافتفَلا نُقِيمُ لَهُمْپس اقامت نخواهيم كرد براى اعمال ايشانيَوْمَ الْقِيامَةِروز رستخيزوَزْناًترازوى كه بدان بسنجند آن عملهاى ايشان را چه همه حبط شده و نابود گشته يا ايشان را وزنى نخواهيم نهاد يعنى مقدارى و اعتبارى نخواهند داشت بلكه خوار و مبتذل خواهند شدذلِكَآنست كه گفته شد از بطلان عمل و خست قدر ايشانجَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُپاداش ايشان جهنّمبِما كَفَرُوابسبب آنكه نگرويدندوَ اتَّخَذُوا آياتِيو فرا گرفتند آيتهاى كتاب مراوَ رُسُلِيو فرشتگان مراهُزُواًفسوس كرده شده يعنى بكتاب و پيغمبر سخريه كردندإِنَّ الَّذِينَ آمَنُوابه درستى آنان كه بگرويدند بكتاب و رسولوَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِو كردند عملهاى پسنديده و شايستهكانَتْ لَهُمْ *هست مر ايشان را به حكم خداىجَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِبهشتهاى فردوس يعنى بوستانهاى مشتمل بر اشجار كه اكثر آن تاك بودنُزُلًاپيشكش در تبيان آورده كه خداى فردوس را بيد قدرت خود آفريده و به مقدار هر روز از روزهاى دنيا پنجاه نوبت به دو نظر كرده مىفرمايد كه از دادى طيبا و حسنا لاوليائى يعنى افزون ساز حسن و جمال و تازگى و پاكيزگى خود را براى دوستان من و اين چنين منزلى را نزل دوستان مىگويند تنبيهه هر آنكه ايشان را عطاها باشد كه نعيم فردوس به ازاى آن محقرى و ما حضرى تواند بود و آن عطا نباشد الا دولت لقاء بيتنعمت فردوس زاهد را و ما را روى دوست * قيمت هر كس به قدر همّت والاى اوستو گويند فردوس ارفع درجات جنان است كه حضرت رسالت‌پناه فرموده كه فاذا سألتم اللّه فاسألوه الفردوس قولى آنست كه اسمى از اسماى جنان است كه اهل ايمان در آنجا فرود آيند -
قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 660 | ترجمه شاه ولى الله دهلوى ( 910 ه - ) وتفسير ملاحسين الواعظ الكاشفى ( 1176 ه - )