13 / 19
آيا كسى كه مىداند كه آنچه فروفرستاده شد بسوى تو از جانب پروردگار تو راست است مانند كسى باشد كه وى نابينا است جزين نيست كه پندپذير مىشوند خداوندان خرد ( 19 )
13 / 20
آنان كه وفا مىكنند بعهد خدا و نمىشكنند عهد را ( 20 )
13 / 21
و آنان كه مىپيوندند آنچه فرموده است خدا پيوند كردن آن و مىترسند از پروردگار خويش و مىترسند از سختى حساب ( 21 )
13 / 22
و آنان كه شكيبائى كردند بطلب روى پروردگار خويش و برپا داشتند نماز را و خرج كردند از آنچه ما روزى داديم با ايشان پنهان و آشكارا و دفع مىكنند به نيكوئى بدى را اين جماعه راست جزاى آن سرائى ، ( 22 )
13 / 23
بوستانهائى هميشه ماندن درآيند آنجا ايشان و هر كه نيكوكار باشند از پدران ايشان و زنان ايشان و اولاد ايشان و فرشتگان داخل شوند بر ايشان از هر دروازه ( 23 )
شرح
أَ فَمَنْ يَعْلَمُآيا كسى كه مىداندأَنَّما أُنْزِلَهر چه فروفرستادهاندإِلَيْكَبسوى تومِنْ رَبِّكَاز پروردگار توالْحَقُّدرست و راست است يعنى حمزه رض بن عبد المطلبكَمَنْ هُوَ أَعْمىهمچون كسى است كه نابينا باشد بدل و انكار قرآن كند يعنى ابو جهل لعنه اللّهإِنَّما يَتَذَكَّرُجز اين نيست كه پندپذير مىشوند به قرآنأُولُوا الْأَلْبابِخداوندان عقلهاى صافى شده از معارضه و مجادله و همالَّذِينَ يُوفُونَآنان كه وفا مىكنندبِعَهْدِ اللَّهِبه پيمان خدا كه در روز ميثاق بستهاندوَ لا يَنْقُضُونَ الْمِيثاقَو نمىشكنند آن پيمان راوَ الَّذِينَ يَصِلُونَو آنان كه پيوند مىكنندما أَمَرَ اللَّهُ بِهِآنچه امر كرده است خداى به آنأَنْ يُوصَلَكه پيوند كرده شود يعنى رحم يا ايمان بجميع كتب و رسل بىجدائى ميان ايشانوَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْو مىترسند از عذاب پروردگار خودوَ يَخافُونَو خوف مىكنندسُوءَ الْحِسابِاز سختى حسابوَ الَّذِينَ صَبَرُواو آنان كه صبر كردند بر مكاره نفس يا مخالفت هواى او يا بر جهادابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْاز براى طلب رضاى پروردگار خويشوَ أَقامُوا الصَّلاةَو بهپاى داشتند نماز مفروضه راوَ أَنْفَقُواو نفقه كردندمِمَّا رَزَقْناهُمْبعضى از آنچه بديشان داده بوديم يعنى آنچه واجب بود بديشانسِرًّاپنهانوَ عَلانِيَةًو آشكاراوَ يَدْرَؤُنَو دفع كنندبِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَبه نيكوئى بدى را يعنى در عوض بدى نيكوئى كنند و گفتهاند سفاهت را بحلم مقابله نمودند و دشنام را به سلام و منكر را بمعروف يا گناه را دفع كردند به توبه و معصيت را به طاعت چنانچه در حديث آمده كه اتبع الحسنة السيئة تمحها و بعضى ارباب تحقيق فرمودهاند كه چون بر ايشان ظلمى واقع شد عفو كردند و در برابر آنكه ايشان را محروم ساختند عطا دادند و اگر كسى از ايشان ببريد درو پيوستند نظمكم مباش از درخت سايه فگن * هر كه سنگت زند ثمر بخششاز صدف ياد گير نكته حلم * هر كه زد بر سرش گهر بخششأُولئِكَآن گروه كه بدين صفات موصوفاندلَهُمْمر ايشان راستعُقْبَى الدَّارِسر انجام نيكو يعنى جزاى عمل در دنيا و در عاقبت و آن چه چيز استجَنَّاتُ عَدْنٍبوستانهاى پايدار كه هميشه در ان باشنديَدْخُلُونَهادرآيند در انوَ مَنْ صَلَحَو درآيد هر كه شايسته باشد بايمان و طاعتمِنْ آبائِهِمْاز پدران ايشانوَ أَزْواجِهِمْو زنان ايشانوَ ذُرِّيَّاتِهِمْو فرزندان ايشانوَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَو فرشتگان درآيندعَلَيْهِمْبر ايشانمِنْ كُلِّ بابٍاز هر درى از درهاى منازل ايشان در عين المعانى آورده كه مقدار شبانروزى از دنيا سه نوبت نزد ايشان آيند و گويند