7 / 124
البته ببرم دستهاى شما را و پايهاى شما را بخلاف يكديگر باز بردار كنم شما را همه يكجا ( 124 )
7 / 125
گفتند هر آئينه ما بسوى پروردگار خود رجوعكنندگانيم ( 125 )
7 / 126
و انكار نمىكنى بر ما مگر آنكه ايمان آورديم به نشانهاى پروردگار خويش چون بيامد به ما اى پروردگار ما بريز بر ما شكيبائى و قبض ارواح ما كن درحالىكه مسلمان باشيم ( 126 )
7 / 127
و گفتند اشراف از قوم فرعون آيا مىگذارى موسى ع و قوم او را تا فساد كنند در زمين و تا بگذارد عبادت ترا و معبودان ترا گفت خواهيم كشت پسران بنى اسرائيل را و زنده خواهيم گذاشت دختران ايشان را و ما بر ايشان غالبانيم ( 127 )
7 / 128
گفت موسى بقوم خود مدد طلبيد از خدا و صبر كنيد هر آئينه زمين خدا راست وارث او مىكند هر كرا خواهد از بندگان خويش و آخر كار براى پرهيزگارانست ( 128 )
شرح
لَأُقَطِّعَنَّهر آئينه ببرمأَيْدِيَكُمْدستهاى راست شما راوَ أَرْجُلَكُمْو پاىهاى چپ شما رامِنْ خِلافٍبخلاف يكديگر يعنى از هر شقى عضوىثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْپس بر دار كشمأَجْمَعِينَهمه شما را براى تفضيح شما و عبرت گرفتن ديگرانقالُواگفتند جادوان كه ما را از مرگ چه ترسانى و وعيد كشتن چه دهى كه ما به مرگ مشتاقتريم از تشنه به آب زلال زيرا كه بسبب موتإِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَبه درستى كه ما بسوى پروردگار خود بازگردندگانيم پس چرا خواهان او نباشيم و فى المثنوى المعنوى مثنوىجانهاى بسته اندر آب و گل * چون رهند از آب و گلها شاد دلدر هواى مهر حق رقصان شوند * همچو قرص بدر بىنقصان شوندچون نقاب تن برفت از روى روح * از لقاى دوست يابد صد فتوحمىزند جان در جهان آبگون * نعره يا ليت قومى يعلمونوَ ما تَنْقِمُو تو كه فرعونى منكر نمىشوىمِنَّااز ما و عيب نه نمىكنى ما راإِلَّا أَنْ آمَنَّامگر آنكه ما بگرويديمبِآياتِ رَبِّنابه نشانهاى قدرت آفريدگار مالَمَّا جاءَتْناآن هنگام كه آمد بما و مشاهده كرديم بر دست موسى عليه السلام پس روى از فرعون بگردانيده متوجه حق شده گفتندرَبِّنااى پروردگار ماأَفْرِغْ عَلَيْنابريز بر ما و افاضت كنصَبْراًشكيبائى درين بلا تا جزع نكنيموَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَو بميران ما را به مسلمانى و ثابت قدم دار بر ايمانوَ قالَ الْمَلَأُو گفتند مهترانمِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَاز گروه ملازمان فرعونأَ تَذَرُ مُوسى وَ قَوْمَهُآيا مىگذارى و دست بازمىدارى موسى ع و قوم او رالِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِتا تباهى كنند در زمين مصر و مردم را بر تو متغير گردانندوَ يَذَرَكَو پرستش ترا بگذارندوَ آلِهَتَكَو از عبادت معبودان و خدايان تو دست بازدارند گفتهاند كه فرعون خلق را به پرستش خود مىفرمود و خود پرستنده كواكب بود و اصح آنست كه بر صورت خود بتان ساخته بود و هر يك از قوم را بتى داده بود كه اين را بپرستيد تا او شما را به من نزديك گرداند و ازين سبب مىگفتأَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلىاينها خدايان خوردترند و من خداى بزرگترم القصه اعيان تختگاه فرعون او را تحريص و ترغيب كردند بر قتل موسى عليه السلام و قوم او فرعون دانست كه او بر قتل موسى ع قادر نيستقالَگفت فرعونسَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْزود باشد كه بكشيم پسران ايشان را چنانچه پيش ازين مىكرديم تا نسل ايشان منقطع گرددوَ نَسْتَحْيِي نِساءَهُمْو زنده بگذاريم دختران ايشان را تا خدمت ما كنندوَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَو ما بر ايشان غالبانيم و ايشان مقهور زير حكم مااند چون اين تهديد بسمع بنى اسرائيل رسيده مضطرب شده بطريق استغاثه بموسى ع روى آوردند بعد از اضطراب ايشانقالَ مُوسى لِقَوْمِهِگفت موسى ع مر گروه خود رااسْتَعِينُوا بِاللَّهِيارى خواهيد از خداىوَ اصْبِرُواو صبر كنيد بر آنچه با شما كندإِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِبه درستى كه زمين مر خداى راستيُورِثُها.
ميراث مىدهد آن رامَنْ يَشاءُهر كرا مىخواهدمِنْ عِبادِهِاز بندگان خود درين سخن وعده اهلاك قبطيان است و در آمدن ولايت ايشان به تصرف بنى اسرائيلوَ الْعاقِبَةُو عاقبت نكو يا ظفر و نصرت يا بهشتلِلْمُتَّقِينَمر پرهيزگاران راست بنى اسرائيل اين كنايت را كه مشتمل بر بشارت ايشان بود درنيافتند و باز آغاز شكايت فرموده