7 / 129
گفتند ايذا داده شديم پيش از آنكه بيائى نزديك ما و بعد از آنكه آمدى نزديك ما گفت اميد است كه پروردگار شما هلاك كند دشمن شما را و خليفه گرداند شما را در زمين پس بنگرد چگونه عمل مىكنيد ( 129 )
7 / 130
و هر آئينه گرفتار كرديم كسان فرعون را به قحطها و به نقصان ميوهها تا شود كه ايشان پند پذيرند ( 130 )
7 / 131
پس چون آمدى به ايشان فراخى گفتندى اين لايق ماست و اگر برسيدى به ايشان سختى شگون بد گرفتندى بموسى و كسانى كه با وى بودند آگاه باش جز اين نيست كه شگون بد ايشان نزديك خداست و ليكن بيشتر از ايشان نمىدانند ( 131 )
7 / 132
و گفتند كسان فرعون اى موسى هر چه به يارى آن را از نشانها تا سحر كنى ما را بدان پس نيستيم ترا باوردارنده ( 132 )
شرح
قالُواگفتندأُوذِيناما را مىرنجانيدند يعنى قبطيان ما را ايذا مىكردندمِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَناپيش از آنكه تو بيائى از مدين نيمى از روز ما را خدمت خود مىفرمودند و نيمروز ديگر ما را آزاد مىكردندوَ مِنْ بَعْدِ ما جِئْتَناو ايذا مىكنند ما را پس از آنكه تو آمدى و تمام روز ما را كار مىفرمايند يا پيش ازين ابناء ما را مىكشتند و حالا نيز مىخواهند كه به همان طريق اشتغال نمايندقالَگفت موسى ع از روى تصريحعَسى رَبُّكُمْشايد كه پروردگار شما و عسى براى اطماع است يعنى طمع مىدارم از خداىأَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْآنكه هلاك كند دشمن شما را كه فرعون است با قوم اووَ يَسْتَخْلِفَكُمْو خليفه گرداند شما را بعد از هلاك ايشانفِي الْأَرْضِدر زمين مصر يا در ارض مقدّسهفَيَنْظُرَپس ببيند خداى كه بوقت رحمت و دولت و راحتكَيْفَ تَعْمَلُونَچگونه عمل مىكنيد و چه چيز بجا مىآريد از كفر و شكر و طاعت و معصيت تا شما را بران جزا دهد آنگه حق تعالى بعد از وعده هلاك دشمنان مقدمات آن را بيان مىكندوَ لَقَدْ أَخَذْناو هر آئينه كه ما گرفتيمآلَ فِرْعَوْنَتبعه و خدم فرعون رابِالسِّنِينَبقحط و تنگى و خشكسالىوَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِو بنقصان بعضى از ميوههاى ايشانلَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَتا باشد كه ايشان پند گيرند و از كفر بازايستند ايشان متنبه نشدندفَإِذا جاءَتْهُمُپس چون آمد بديشانالْحَسَنَةُنيكئى از فراخى و ارزانىقالُوا لَنا هذِهِمىگفتند براى ماست اين نيكوئى و ما مستحق آنيموَ إِنْ تُصِبْهُمْو اگر رسيدى بديشانسَيِّئَةٌبدى چون قحط و بلايَطَّيَّرُوافال بد گرفتندىبِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُبموسى ع و آنان كه با وى بودند از مؤمنان و مىگفتند اين رنج و محنت و شامت ايشان بما مىرسدأَلابدانيدإِنَّما طائِرُهُمْجز اين نيست كه سبب خير و شر ايشانعِنْدَ اللَّهِنزديك خدا است و آن اعمال بد ايشان است كه كرام كاتبين نوشته به حضرت بردهاند و شامت آن عملها بديشان رسيدهوَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْو ليكن بيشتر ايشان يعنى قبطيانلا يَعْلَمُونَنمىدانند كه آنچه بديشان از مكاره و اهوال مىرسد بهواسطه شومى اعمال استوَ قالُواو گفتند فرعونيان موسى ع رامَهْما تَأْتِنا بِهِهرگاه كه به يارى يا هر چيزى كه به يارى بمامِنْ آيَةٍاز نشانه كه زعم تو آنست كه معجزه تست مثل قحط و مرض و امثال آنلِتَسْحَرَنا بِهاتا سحر كنى ما را به آنفَما نَحْنُ لَكَپس نيستيم ما مر ترابِمُؤْمِنِينَاز گرويدگان و باوردارندگان چون قبطيان به نهايت انكار پيش آمدند .