6 / 104
هر آئينه آمدند بشما دليلها از جانب پروردگار شما پس هر كه بينا شد پس نفع او راست و هر كه نابينا ماند پس زيان بر ويست بگو يا محمد ص و نيستم بر شما نگاهبان ( 105 )
6 / 105
و همچنين گوناگون بيان مىكنيم نشانها براى احتراز آنكه گويند كه خواندهء و تا بيان كنيم اين دين را براى گروهى كه ميدانند ( 106 )
6 / 106
يا محمد ص پيروى كن چيزى را كه وحى كرده شد بسوى تو از جانب پروردگار تو هيچ معبود نيست مگر او و اعراض كن از مشركان ( 107 )
6 / 107
و اگر خواستى خدا شريك مقرر نمىكردند و نگردانيديم ترا بر ايشان نگاهبان و نيستى تو بر ايشان متعهد ( 108 )
شرح
قَدْ جاءَكُمْ بَصائِرُبه درستى كه آمد بشما نشانهاى روشنمِنْ رَبِّكُمْاز پروردگار شمافَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِپس هر كه ببيند منفعت او مر او راستوَ مَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهاو هر كه نابينا شود يعنى نهبيند آن حجتهاى ظاهر را پس ضرر آن بر اوستوَ ما أَنَا عَلَيْكُمْو نيستم من بر شمابِحَفِيظٍنگاهبان كه محافظت اعمال شما كنم و بر ان شما را جزا دهم بر من همين تبليغ است و بسوَ كَذلِكَو مثل اين تصريف كه در آيتهاى گذشته كرديمنُصَرِّفُ الْآياتِديگر مىگردانيم آيتهاى قرآن را از خوف برجا و از وعده بوعيد تا سامعان متنبه شوندوَ لِيَقُولُواو تا نگويند اهل مكه كه تو درست خوانده و تعليم گرفته از ديگرى زعم كفّار قريش آن بود كه حضرت رسالتپناه ص از جبير و يسار كه دو بنده بودند از سبى روم تعليم مىگيرد و مىگويد خدا به من وحى مىكند حق سبحانه مىفرمايد كه ما تصريف آيات مىكنيم تا نگويند كه تو از بشرى تعليم گرفته زيرا كه اين نوع كلام مقدور هيچ بشر نيستوَ لِنُبَيِّنَهُو ديگر تصريف براى آنست كه بيان مىكنيم قرآن رالِقَوْمٍ يَعْلَمُونَبراى گروهى كه مىدانند اين كلام خدا است نقلست كه در محلى كه كفار عرب آن حضرت ص را بدين آباء دعوت مىكردند اين آيت نازل شداتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَبر پى آن رو كه وحى كرده شد بر تومِنْ رَبِّكَاز پروردگار تو يعنى طريقه توحيد و بدانكهلا إِلهَ إِلَّا هُوَهيچ معبودى سزاوار پرستش نيست مگر اووَ أَعْرِضْو روى بگردانعَنِ الْمُشْرِكِينَاز شركآرندگان و باقوال ايشان التفات منماىوَ لَوْ شاءَ اللَّهُو اگر خواستى خدا كه ايشان موحد بودندىما أَشْرَكُواهرگز شرك نمىآوردندىوَ ما جَعَلْناكَو نگردانيديم تراعَلَيْهِمْ حَفِيظاًبر اين كافران نگاهبانوَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍو نيستى تو بر ايشان وكيل يعنى كار ايشان به تو بازگذاشته نيست آوردهاند كه چون آيتإِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَنازل شد مشركان قريش گفتند اى محمد ص زبان از دشنام بتان ما بربند و گرنه ما نيز خداى ترا كه بصفات كمال ياد مىكنى هجا گوئيم آيت آمد .