تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 257

مساهمون:

ص٢٥٧
5 / 83 و چون بشنوند آنچه فروفرستاده شد بر پيغمبر به بينى چشمهاى ايشان اشك مىريزد بسبب آنچه شناختند از حق مىگويند اى پروردگار ما ايمان آورديم پس بنويس ما را با شاهدان ( 83 ) 5 / 84 و چيست ما را كه ايمان نياريم به خدا و آنچه آمده است به ما از دين راست و چيست ما را كه طمع نه كنيم كه داخل كند ما را پروردگار ما با قوم صالحان ( 84 ) 5 / 85 پس جزا داد ايشان را خدا بر آن مقوله كه گفتند بوستان‌ها مىرود زير آن جويها جاويدان آنجا و اينست جزاى نيكوكاران ( 85 ) 5 / 86 و كسانى كه كافر شدند و به دروغ نسبت كردند آيات ما را ايشانند اهل دوزخ ( 86 ) 5 / 87 اى مؤمنان حرام مكنيد لذائذ آنچه خدا حلال ساخته است شما را و از حد مگذريد هر آئينه خدا دوست نه مىدارد از حد گذرندگان را ( 87 )
شرح
وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَو چون مىشنوند اين علما و عباد از جعفر طيار رض يا از سيّد مختار ع آنچه فرستاده شده استإِلَى الرَّسُولِبسوى رسول صتَرى أَعْيُنَهُمْمىبينى تو چشمهاى ايشان را كه از رقت دلهاى ايشانتَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِمىريزد اشكمِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّاز آنچه شناختند از سخن راستيَقُولُونَمىگويندرَبَّنا آمَنَّااى پروردگار ما ايمان آورده‌ايم بدين كلام و بدين پيغمبر صفَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَپس بنويس ما را از گواهان كه اداى شهادت كرده‌اند به حقيقت قرآن و نبوت محمد مصطفى ص يا ما را داخل امت محمد ص گردان كه گواهان انبياءاند ع بروز قيامت - در خبرست كه يهود مدينه رفيقان جعفر رض را سرزنش كردند كه چه زود ايمان آورديد و مدتهاست كه ما را دعوت مىكند و قبول نمىكنيم يا اهل حبشه به نجاشى رض گفتند كه ايمان آوردى به كسى كه او را نديده - حق سبحانه و تعالى خبر مىدهد كه ايشان در جواب گفتندوَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِو چيست ما را كه ايمان نياريم به خداوَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّو آنچه بما آمد از حق يعنى كتاب و پيغمبر صوَ نَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّناو حال آنست كه ما طمع مىداريم آنكه در آرد پروردگار ما ما را در بهشتمَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَبا گروه صالحان كه امت حضرت رسالت‌پناه‌اند صفَأَثابَهُمُ اللَّهُپس جزا داد خدا ايشان رابِما قالُوابه‌آنچه گفتند از روى اعتقاد و اخلاصجَنَّاتٍ تَجْرِيبوستانها كه مىرودمِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُاز زير درختان يا منازل آن جويهاخالِدِينَ فِيهادر حالتى كه جاويدان باشند در انوَ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَو اينست پاداش نيكوكارانوَ الَّذِينَ كَفَرُواو آنان كه كافر شدندوَ كَذَّبُوا بِآياتِناو به دروغ داشتند آيتهاى ما راأُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِآن گروه اصحاب دوزخ‌اند در اكثر تفاسير ذكر كرده‌اند كه روزى حضرت رسالت‌پناه ص براى صحابه رض وصف قيامت مىكرد و از اهوال شمه آن روز مىنمود تنى چند اصحاب كه صديق رض و مرتضى رض و ابن مسعود رض و مقداد رض و ابو ذر رض و سلمان رض از ايشان بودند در خانه عثمان رض بن مظعون مجتمع شده بر آن اتفاق كردند كه بقية العمر روز بصيام و شب به قيام گذرانند و بر فراش خواب نكنند و گوشت و چربى نخورند و گرد زنان نگردند و ترك دنيا كرده و گليم پوشيده گرد عالم برآيند و برين اتفاق سوگند ياد كردند اين خبر به حضرت رسالت‌پناه ص رسيده با ايشان گفت كه من مأمور نيستم بر آنچه شما فكر كرده‌ايد به درستى كه نفس شما را بر شما حق است پس روزه داريد و افطار كنيد و در شب قيام نمائيد و بخسپيد كه من برمىخيزم و خواب مىكنم و روزه مىدارم و افطار مىنمايم و گوشت و چربى مىخورم و به زبان درمىآيم فمن رغب عن سنتى فليس منى و اين آيت نازل شديا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوااى گروه مؤمنانلا تُحَرِّمُواحرام مكنيدطَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْچيزهاى پاكيزه و لذيذ كه خدا بر شما حلال گردانيدهوَ لا تَعْتَدُواو تجاوز مكنيد از حدود الهى كه آنچه حلال ساخته است شما بر خود حرام مسازيدإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خدالا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَدوست نمىدارد آنان را كه از حد درگذرند .