2 / 79
پس واى آن كسان را كه مىنويسند نوشته به دستهاى خود بازمىگويند اين از نزديك خداست تا بستانند عوض وى بهاى اندك را پس واى ايشان را بسبب نوشتن دستهاى ايشان و واى ايشان را بسبب پيشه گرفتن ايشان ( 79 )
2 / 80
و گفتند نرسد بما آتش دوزخ مگر چند روز شمرده شده بگو آيا گرفتيد از پيش خدا پيمانى تا هرگز خلاف نكند خدا پيمان خود را يا مىگوئيد بر خدا آنچه نه مىدانيد ( 80 )
2 / 81
آرى هر كه كرد كار بد و بگرد آمده او را گناه او پس ايشانند باشندگان دوزخ ايشان در آنجا جاويداند ( 81 )
شرح
فَوَيْلٌپس عذاب يا اندوهلِلَّذِينَمر آنان راست كه ايشانيَكْتُبُونَ الْكِتابَمىنويسند نوشتهء محرف رابِأَيْدِيهِمْبدست خودها يعنى مباشر كتابتاند و به ديگرى نهمىفرمايندثُمَّ يَقُولُونَپس مىگويندهذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِاين نوشته از نزديك خدا است و چرا چنين مىكنندلِيَشْتَرُوا بِهِتا بخرند بواسطهء اخذ رشوت يعنى استبدال كنند بدان كلام تحريف دادهثَمَناً قَلِيلًابهاى اندك را يعنى علماى يهود بهواسطه اخذ رشوت صفات مصطفى را صلى اللّه عليه و آله و سلّم كه در توريت بدين وجه بوده كه مردى نيكوروى جعد موى گندمگون سياه چشم ميانهبالا ، تغير كردند و نوشتند كه پيغمبر آخر الزمان شخصى بود دراز قد ازرق چشم سفيد پوست فروهشته موى يك چشم باشد و اين صفت دجال است و با عوام خود گفتند كه اين آن پيغمبر ص موعود نيستفَوَيْلٌ لَهُمْپس واى مر ايشان رامِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْاز آنچه نوشته و تغيّر كرده دستهاى ايشانوَ وَيْلٌ لَهُمْو ديگرباره واى بر ايشانمِمَّا يَكْسِبُونَاز ان چيزى كه كسب مىكنند از رشوت و باكل حراموَ قالُواو گفتند يهود بزعم خودلَنْ تَمَسَّنَا النَّارُما را مس نهكند آتش دوزخ و بما نهرسدإِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةًمگر به مقدار روزى چند شمرده شده كه آن هفت روز است هر روزى در مقابله هزار سال كه از آن هفت هزار سال عمر دنيا است يا چهل روز كه بدان عدد قوم ما گوساله پرستيدهاندقُلْبگو اى محمد ص مر ايشان راأَتَّخَذْتُمْآيا فرا گرفتهايدعِنْدَ اللَّهِاز نزديك خداعَهْداًعهد و پيمانى كه شما را زياده از آنچه مىگوئيد عذاب نخواهد كرد و اگر چنين وعده هستفَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُپس خلاف نهكند خدا وعدهء خود راأَمْ تَقُولُونَبلكه مىگوئيد و افترا مىكنيدعَلَى اللَّهِبر خداما لا تَعْلَمُونَآنچه نمىدانيدبَلىنه چنان است كه ايشان مىگويند بلكهمَنْ كَسَبَ سَيِّئَةًهر كه بدى كند يعنى شرك آردوَ أَحاطَتْ بِهِو فرا گيرد گرداگرد او راخَطِيئَتُهُگناه او يعنى به دو مستولى شود تا بر كفر بميردفَأُولئِكَپس آن گروه مشركانأَصْحابُ النَّارِاهل دوزخ و ساكنان آنندهُمْ فِيها خالِدُونَايشان در آن آتش جاويد ماندگانند