4 / 106
و آمرزش خواه از خدا هر آئينه خدا هست آمرزنده مهربان ( 106 )
4 / 107
و خصومت مكن از جانب آنان كه خيانت مىكنند با جنس خويش هر آئينه خدا دوست ندارد آن را كه باشد خيانتكننده گناهكار ( 107 )
4 / 108
پنهان مىكنند از مردمان و پنهان نه مىكنند از خدا و او با ايشانست آنگاه كه بشب مشورت مىكنند آنچه خدا نه مىپسندد از تدبير و هست خدا به آنچه مىكنند درگيرنده ( 108 )
4 / 109
آگاه باشيد شما اى قوم كه خصومت كرديد از طرف خيانتكنندگان در زندگانى دنيا پس كه خصومت خواهد كرد با خدا از طرف ايشان روز قيامت يا كيست كه باشد بر ايشان كار سازنده ( 109 )
4 / 110
و هر كه بكند كار بد يا ستم كند بر خويش باز آمرزش طلبد از خدا بيابد خدا را آمرزنده مهربان ( 110 )
4 / 111
و هر كه بكند گناهى پس جز اين نيست مىكند آن را بر جان خويش و هست خدا دانا استوار كار ( 111 )
شرح
وَ لا تُجادِلْو خصومت مكنعَنِ الَّذِينَاز قبل آنان كهيَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْخيانت مىكنند با نفسهاى خود يعنى قوم طعمه كه با خيانت او در ساختهاندإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّبه درستى كه خدا دوست نمىداردمَنْ كانَ خَوَّاناًهر كه هست بسيار خيانتكننده يعنى مصر برانأَثِيماًگناهكارى مستغرق در گناه خوديَسْتَخْفُونَشرم مىدارندمِنَ النَّاسِاز مردمان و پنهان مىكنند خيانت راوَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِو شرم نمىدارند از خداوَ هُوَ مَعَهُمْو حال آنكه خدا با ايشانست و اسرار ضمائر ايشان ازو پنهان نيست پس او سزاوارتر است كه ازو شرم دارند و نمىدارندإِذْ يُبَيِّتُونَآن هنگام كه به شب تدبير و تزوير مىكنندما لا يَرْضىآن چيزى را كه نمىپسندد خدامِنَ الْقَوْلِاز گفتن دروغ بنى ظفر با يكديگر در شب مشاورت مىكردند بر آنكه طعمه سوگند دروغ بخورد چه پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم سوگند او را كه مسلمانست باور خواهد كرد و بقول يهودى كه كافرست التفات نخواهد فرمودوَ كانَ اللَّهُو هست خدابِما يَعْمَلُونَبدانچه مىكنند از تدبيرمُحِيطاًاحاطهكننده بعلم قديم خود و هيچ چيز از حيطه علم او خارج نيستها أَنْتُمْ هؤُلاءِشمائيد اى گروه بنى ظفر كه از حميت جاهليتجادَلْتُمْ عَنْهُمْدفع كنيد از خائنان خيانت را بجدال و خصومتفِي الْحَياةِ الدُّنْيادر وقت زندگانى دنيافَمَنْ يُجادِلُ اللَّهَپس كيست آنكه خصومت كند با خدا و دفع خيانت كندعَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِاز ايشان روز قيامتأَمْ مَنْ يَكُونُآيا كيست آنكه باشدعَلَيْهِمْ وَكِيلًابر ايشان نگاهبان بهآنكه نگزارد ايشان را كه عذاب كنند يا حمايتكننده كه عذاب از ايشان بازداردوَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاًو هر كه بكند بدى كه از ان ضررى بغيرى رسدأَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُيا ستم كند بر نفس خودثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَپس طلب آمرزش كند از خدا به توبه و انابتيَجِدِ اللَّهَيابد خداى راغَفُوراًآمرزنده گناهان اورَحِيماًمهربان به فضل خود برو - درين آيت ترغيب فرمود طعمه و قوم او را به توبه و استغفاروَ مَنْ يَكْسِبْ إِثْماًو هر كه بكند گناهى و خواهد كه بىگناهى را بدان تهمت كندفَإِنَّما يَكْسِبُهُپس جز اين نيست كه مىكند آن عمل راعَلى نَفْسِهِبر نفس خود چه ضرر آن از نفس او به ديگرى تعدى نمىكندوَ كانَ اللَّهُ عَلِيماًو هست خدا دانا بسارق زرهحَكِيماًحكمكننده در مجازات او بقطع يد .