3 / 162
آيا كسى كه در پى خوشنودى خدا رفت مىباشد مانند كسى كه بازگشت بخشم خدا و جائى او دوزخست و بد جاييست ( 162 )
3 / 163
ايشان بر مراتباند نزديك خدا و خدا بيناست به آنچه مىكنند ( 163 )
3 / 164
هر آئينه نعمت فراوان داد خدا بر مؤمنان آنگاه كه فرستاد در ميان ايشان پيغامبرى از قوم ايشان ، مىخواند بر ايشان آيات خدا و پاك مىسازد ايشان را و مىآموزد ايشان را كتاب و علم و هر آئينه بودند پيش ازين در گمراهى آشكارا ( 164 )
3 / 165
آيا چون رسيد بشما مصيبتى كه بدست آورده بوديد دو چند از ان گفتيد از كجا آمد اين مصيبت بگو كه آن از نزديك نفوس شماست هر آئينه خدا بر همه چيز تواناست ( 165 )
شرح
أَ فَمَنِ اتَّبَعَآيا هر كه پيروى كندرِضْوانَ اللَّهِخوشنودى خدا را در ترك غلول باشد يعنى نباشدكَمَنْ باءَهمچون كسى كه بازگرددبِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِبه خشمى از خدا به سبب خيانتوَ مَأْواهُ جَهَنَّمُو آرام جاى او باشد به دوزخوَ بِئْسَ الْمَصِيرُو بد جاى بازگشتنيست دوزخهُمْانبيا و اهل امانت كه تابع رضوان حقانددَرَجاتٌخداوندان پاىهاى بلندند يا مر ايشان راست درجهاعِنْدَ اللَّهِنزديك خداوَ اللَّهُ بَصِيرٌو خدا بيناستبِما يَعْمَلُونَبهآنچه مىكنند مردمان از امانتدارى و خيانتگذارىلَقَدْ مَنَّ اللَّهُهرآئينه بتحقيق منت نهاد خداعَلَى الْمُؤْمِنِينَبر گرويدگانإِذْ بَعَثَ فِيهِمْچون فرستاد در ميان ايشانرَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْپيغمبرى هم از ايشان يعنى آدميانيَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِمىخواند بر ايشان آيتهاى قرآنى يا نشانهاى توحيدوَ يُزَكِّيهِمْو پاك مىگرداند ايشان را از اوناس مقتضيات طبيعت برشحات ينابيع احكام شريعت يا زكات از ايشان فرا مىگيرد يا كار ايشان بصلاح مىآرد يا بر پاكى ايشان گواهى مىدهدوَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَو مىآموزاند ايشان را قرآن يا معارف شرعيهوَ الْحِكْمَةَو حكمت يعنى حديث يا معارف عقليهوَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُو به درستى كه بودند همه مردمان پيش از بعثت رسوللَفِي ضَلالٍ مُبِينٍدر گمراهى هويدا و ظاهر نه حق را مىدانستند و نه از باطل دورى مىتوانستند بيتتاريك بد ز ظلمت باطل همه جهان * عالم ز روى روشن او نور حق گرفتأَ وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْآيا هرگاه بشما رسدمُصِيبَةٌنابايستى از هزيمت و قتل و جراحت از اعادى و حال آنكهقَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهارسيده بوديد از ايشان دو چند آن را يعنى يافته بوديد از كافران دو برابر چه ايشان در احد هفتاد تن از شما كشتند و شما در بدر هفتاد تن را اسير گرفتيدقُلْتُمْ أَنَّى هذاگفتيد از روى تعجب و جزع كه اين از كجا بما رسيد و ما مسلمانيم و پيغمبر خدا در ميان ماستقُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْبگو اى محمد ص اين كه شما را پيش آمد هم از نزديك شماست كه نافرمانى كرديد و از مدينه بيرون آمديد يا ترك مركز نموده رو بطلب غنيمت آورديدإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خداعَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌبر هر چيزى از فتح و غنيمت و قتل و هزيمت تواناست .