2 / 44
آيا مىفرمائيد مردمان را به نيكوكارى و فراموش مىكنيد خويشتن را و شما مىخوانيد كتاب يعنى توريت ، آيا نفهميد ( 44 )
2 / 45
و مدد طلبيد يعنى در جميع حاجات و مصائب به شكيبائى و نماز و هر آئينه نماز دشوارست مگر بر فروتنىكنندگان ، ( 45 )
2 / 46
آنان كه ميدانند كه ايشان ملاقات خواهند كرد با پروردگار خويش و آنكه ايشان بسوى وى بازخواهندگشت ( 46 )
2 / 47
اى فرزندان يعقوب ياد كنيد آن نعمت مرا كه ارزانى داشتم بر شما و آنكه فضل دادم شما را بر همه عالمها يعنى عالميان آن زمان ( 47 )
2 / 48
و حذر كنيد از آن روز كه كفايت نكند هيچكس از كس چيزى را و پذيرفته نشود از هيچكس شفاعت و گرفته نشود از هيچكس عوض و نه ايشان يارى داده شوند ( 48 )
شرح
أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَآيا مىفرمائيد مردمان رابِالْبِرِّبه نكوئىوَ تَنْسَوْنَو فراموش مىكنيدأَنْفُسَكُمْنفسهاى خود راوَ أَنْتُمْو حال آنكه شماتَتْلُونَ الْكِتابَمىخوانيد توريت راأَ فَلا تَعْقِلُونَآيا چرا عقل خود را كار نمىفرمائيد - اين آيت در شان بعضى از يهودان مدينه است كه ياران خود را كه در ربقهء اسلام درآمده بودند بر انقياد احكام شرع محمدى ص ترغيب مىكردند و خود از سلوك سبيل مسلمانى تحاشى مىنمودندوَ اسْتَعِينُواو يارى خواهيد از خداى تعالىبِالصَّبْرِبه شكيبائى كردن در اداى طاعت يا به روزه داشتنوَ الصَّلاةِو بگذاردن نماز فرائضوَ إِنَّهاو به درستى كه نماز بطريق مسلمانانلَكَبِيرَةٌهر آئينه بزرگ و دشوار و گران استإِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَمگر بر ترسكاران و آرامگرفتگان بر طاعت كه مؤمنانند و عبادت بر ايشان گران نيست زيرا كه نفسهاى ايشان به پرستش حق مرتاض شده و در مقابله رياضات نفس عطاها از افاضات حق بر ايشان رسيده بيت جهد كن تا نور تو رخشان شود * تا سلوك و خدمتت آسان شود - پس در صفت خاشعان مىفرمايد كهالَّذِينَآنان كهيَظُنُّونَيقين مىدانندأَنَّهُمْبه درستى كه ايشانمُلاقُوا رَبِّهِمْرسندگانند به جزاى پروردگار خويشوَ أَنَّهُمْو به درستى كه اين نيز مىدانند كه ايشانإِلَيْهِبسوى پروردگار خود جهت پاداش گرفتنراجِعُونَبازگردندگاننديا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوااى فرزندان يعقوب ياد كنيدنِعْمَتِيَنيكوئيهاى مراالَّتِيآن نيكوئيها كه منأَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْانعام كردهام بر شماوَ أَنِّيو آن را نيز ياد كنيد به درستى كه منفَضَّلْتُكُمْتفضيل كردهام اجداد شما را و فضل نهادمعَلَى الْعالَمِينَبر عالميان كه در روزگار ايشان بودندوَ اتَّقُوا يَوْماًو بترسيد از عذاب روز كه دران روزلا تَجْزِيحقگزارى نهكند و نهتواندنَفْسٌهيچ نفس مؤمنهعَنْ نَفْسٍاز نفس كافرهشَيْئاًچيزى را از مكافات يا كفايت نهكند هيچكس از هيچكس چيزى از عذابوَ لا يُقْبَلُو پذيرفته نشودمِنْهااز نفس كافره يعنى براى اوشَفاعَةٌدرخواستى بران تقدير كه كسى شفاعت كندوَ لا يُؤْخَذُ مِنْهاو گرفته نشود از ان نفس كافرهعَدْلٌفديه كه عوض خود بدهد براى كشيدن خود از عذابوَ لا هُمْو نهباشند كافران كه دران روزيُنْصَرُونَيارى داده شوند يعنى هيچ كس ايشان را يارى نهكند و نتواند كردن در دفع عذاب .