91 / 10
و هر آئينه زيانكار شد هر كه باسفل السافلين برد آن را ( 10 )
91 / 11
دروغ شمردند قوم ثمود بسبب سركشى خود ( 11 )
91 / 12
وقتى كه برخاست بدبختترين آن قوم ( 12 )
91 / 13
پس گفت ايشان را پيغمبر خدا بگذاريد مادهء شترى را كه خدا آفريده است و متعرض مشويد آب خود را و او را ( 13 )
91 / 14
پس دروغ شمردند پيغامبر را پس بكشتند ناقه را پس عقوبت فرودآورد بر ايشان پروردگار ايشان بسبب معصيت ايشان پس هموار كرد خدا عقوبت بر سر ايشان ( 14 )
91 / 15
و خدا نمىترسد از پاداش اين عقوبت ( 15 )
[ سوره ليل ]
بنام خداى بخشاينده مهربان
92 / 1
قسم بشب چون بپوشاند ( 1 )
92 / 2
و قسم بروز چون ظاهر شود ( 2 )
92 / 3
و قسم بذاتى كه آفريد نر و ماده را ( 3 )
92 / 4
كه هر آئينه سعى شما مختلف است ( 4 )
92 / 5
و اما هر كه عطا كرد و پرهيزگارى نمود ( 5 )
شرح
وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاهاو به درستى كه بىبهره ماند هر كه گم كرد نفس خود را بفسق و جهالت يا گم ساخت قدر و مرتبه او را به معصيت و ضلالت و ابن عباس رض روايت كرده است كه حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و سلّم نزديك تلاوت اين آيت فرمودى كه اللّهم آت نفسى تقويها و زكيها انت خير من زكها و انت وليها و مولها و محققان برانند كه تزكيه نفس موجب تصفيه دلست هرگاه كه نفس از شوائب هوا مزكى شود فى الحال دل از لوث تعلق بما سوى مصفا گردد بيتتا نفس مبرّا از مناهى نشود * دل آئينه نور الهى نشودكَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْواهاتكذيب كردند قبيله ثمود بسبب طغيان خود مر صالح عليه السلام راإِذِ انْبَعَثَ أَشْقاهاوقتى كه برخاست بدبختترين آن قبيله كه قذار بن سالف بود يا جمعى بعقر ناقه و قصد آنفَقالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِپس گفت مر ايشان را فرستاده خداى يعنى صالح على نبينا و عليه السلامناقَةَ اللَّهِ وَ سُقْياهادست بداريد ناقه خداى را و گرد مگرديد مشرب او را يعنى آبى كه مىآشامد در نوبت خود تا عذاب بشما فرود نيايدفَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهاپس تكذيب كردند صالح عليه السلام را در نزول عذاب پس پى كردند ناقه رافَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْپس هلاكت بيكبارگى فرستاد بر ايشان پروردگار ايشانبِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهابسبب گناه ايشان پس يكسان كرد آن دمدمه را بر همه تا صغار و كبار ايشان بمردندوَ لا يَخافُ عُقْباهاو نترسد خداى تعالى عاقبت هلاكت را يعنى همه را هلاك كرد و نترسيد از تبعه آن چه كس برو دست نيست * * * * و تبعات را برو راه نى