تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1361

مساهمون:

ص١٣٦١
90 / 17 بعد ازان باشد از آنان كه ايمان آوردند و به يكديگر وصيت كردند به شكيبائى و با به يكديگر وصيت كردند به شفقت بر خلق اللّه ( 17 ) 90 / 18 اين جماعه ايشانند اهل نيك‌بختى ( 18 ) 90 / 19 و آنان كه كافر شدند بآيات ما ايشانند اهل بدبختى ( 19 ) 90 / 20 بر ايشان آتش گماشته شود از هر جهت گردآورده‌شده بر خلق اللّه ( 20 )

[ سوره شمس ]

بنام خداى بخشاينده مهربان 91 / 1 قسم به آفتاب و روشنى او ( 1 ) 91 / 2 و قسم به ماه چون از پى آفتاب درآيد ( 2 ) 91 / 3 و قسم بروز چون نمايان كند آفتاب را ( 3 ) 91 / 4 و قسم بشب چون بپوشاند آفتاب را ( 4 ) 91 / 5 و قسم به آسمان و بذاتى كه ساخت او را ( 5 ) 91 / 6 و قسم به زمين و بذاتى كه هموار كرد او را ( 6 ) 91 / 7 و قسم بنفس آدمى و بذاتى كه درست اندام كرد او را ( 7 ) 91 / 8 پس تعليم كرد به او گناه او را و تقوى او را ( 8 ) 91 / 9 هر آئينه رستگار شد هر كه پاك ساخت نفس را ( 9 )
شرح
ثُمَّ كانَپس باشد اين آزادكننده يا طعام‌دهندهمِنَ الَّذِينَ آمَنُوااز آنان كه ايمان آورده‌اند چه قبول همه خيرات به شرط ايمان استوَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِو وصيت كرده‌اند يكديگر را به شكيبائى بر طاعت و يا از معصيت و يا در نصرت دين الهى بر انواع مشقتوَ تَواصَوْا بِالْمَرْحَمَةِو وصيت نموده‌اند ببخشايش و مهربانى بر بندگان خداىأُولئِكَ أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِآن گروه مؤمنان صابر مهربان اصحاب دست راست‌اند كه از جانب يمين عرش به بهشت روند يا خداوند يمن و بركت‌اندوَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِناو آنان كه نگرويدند به نشانهاى ما يعنى بدلائل نصب كرده بر حق از كتاب و حجتهُمْ أَصْحابُ الْمَشْأَمَةِايشان اصحاب دست چپ‌اند كه ايشان را از جانب چپ عرش به دوزخ برند يا ايشان اهل شامت و نكبت‌اندعَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌبر ايشان است در دوزخ آتش پوشيده يعنى سر آن دركه كه در آنجا معذب باشند بطبق بپوشند و مضبوط سازند كه نه روحى بدان درآيد و نه دودى از آن بيرون آيد

سورة الشّمس

مكّيّة و هى خمس عشرة آيةبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاهاسوگند به آفتاب و تابش وى چون بلند گردد و بموضع چاشت رسدوَ الْقَمَرِ إِذا تَلاهاو به ماه چون از پى رود آفتاب را يعنى پس از ان غروب كند در ليلة الهلال يا طلوع او تالى غروب شمس باشد در ليلة البدروَ النَّهارِ إِذا جَلَّاهاو سوگند بروز چون روشن كند زمين را يا بزدايد زنگ و تيرگى شب راوَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاهاو به شب چون بپوشاند آفاق را يا خورشيد را يعنى ضوء او راوَ السَّماءِ وَ ما بَناهاو سوگند به آسمان و به كسى كه او را بنا كرده استوَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاهاو به زمين و به كسى كه او را گسترده استوَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاهاو سوگند بنفس آدم عليه السلام و كسى كه تسويه اعضاى او فرموده استفَأَلْهَمَهاپس الهام داده و اعلام نموده مر آن نفس رافُجُورَهادروغ و ناپاكى و بىباكى اووَ تَقْواهاو پرهيزگارى و نيكوكارى و فرمانبردارى او را يعنى بيان كرده و روشن ساخته و تعليم داده جواب قسم چيستقَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهابه درستى كه رستگار شد هر كه پاك كرد نفس خود را از ادناس رذائل و يا نشو و نما داد او را بانواع و اجناس فضائل .