قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1332
[ سوره نازعات ] بنام خداى بخشاينده مهربان 79 / 1 قسم بجماعات فرشتگان كه نزع مىكنند ( 1 ) 79 / 2 بوجه سختى و قسم بجماعات فرشتگان كه بيرون مىآرند ( 2 ) 79 / 3 بطريق سهولت و قسم به فرشتگان كه شنا مىكنند شنا كردنى ( 3 ) 79 / 4 پس قسم به فرشتگان كه سبقت مىكنند سبقت كردنى ( 4 ) 79 / 5 پس قسم بجماعات فرشتگان كه تدبير مىكنند هر كارى را آنچه گفته مىشود بودنيست ( 5 ) 79 / 6 روز كه بجنبد جنبنده ( 6 ) 79 / 7 از پس وى درآيد از پس در آينده يك تبع ( 7 ) 79 / 8 دلها آن روز ترسان باشند ( 8 ) 79 / 9 بر ديدهاى آن جماعه خوارى هويدا باشد ( 9 ) 79 / 10 مىگويند كافران آيا بازگردانيده شويم به حالت نخستين آيا چون شويم باز گروندگان به حالت اولى ( 10 ) 79 / 11 آيا چون شويم استخوانهاى بوسيده باز زنده شويم ( 11 ) سورة النّازعات مكّيّة و هى ستّ و اربعون آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - وَ النَّازِعاتِ غَرْقاً - سوگند به كشندگان به قوت و شدت يعنى ملائكه كه جانهاى كافران به سختى نزع كنند وَ النَّاشِطاتِ نَشْطاً و به فرشتگان بيرونبرندگان ارواح مؤمنان بيرون بردنى به نرمى وَ السَّابِحاتِ سَبْحاً و به ملائكه شناكننده شناكردنى يعنى آمد و شد نماينده در رفتن و شتافتن در ان چنانچه اهل سباحت فَالسَّابِقاتِ سَبْقاً پس به فرشتگان پيشگيرنده بر همه پيشى گرفتنى در فرمانبردارى - فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً پس سوگند به ملائكه كه تدبيركنندهاند كار دنيا را يعنى جبرئيل ع كه موكل است برياح و جنود و اسرافيل كه نازل است بامور اقضيه و اقدار و ميكائيل ع كه قسمت باران و گياه متعلق بدوست از عزرائيل ع كه قابض ارواح شان اوست عليهم السلام و گفتهاند منقسم نجوماند كه شتابان مىروند از مشرق به مغرب و رونده از برجى به برجى و سباحت مىكند در فلك و بر همديگر پيشى مىگيرند در سير و مدبرانند امرى را كه بديشان بازبسته است باذن اللّه چون اختلاف فصول يا اسپان غزاتاند كه عنان كشيده روند از دار اسلام و تسبيح نمايند در رفتن و سبقت كنند در صف جهاد و تدبير يابد بديشان كار فتح و ظفر بر دشمنان خداى تعالى يا نفوس فاضله كه منتزع شوند از شهوات و نشاطكنان بعالم قدس رفته در مراتب ارتفاع سباحت نمايند و بحصول كمالات سبقت فرمايند تا مكمل شده مكمل و مدبر امور ارشاد گردند و بر هر تقدير جواب قسم آنست كه شما مبعوث و محاسب خواهيد شد يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ياد كن آن روزى را كه بجنبد جنبنده يعنى بلرزد كوه و زمين از هيبت آن روز قال اللّه تعالى يوم ترجف الارض و الجبال و اين بوقت نفخه اولى بود كه همه بلرزند و زندگان از هول بميرند تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ از پى درآيد او را از پس درآينده يعنى نفخه ثانيه كه خلق بدان زنده شوند قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ واجِفَةٌ دلهاى آن روز ترسان و لرزان بود أَبْصارُها خاشِعَةٌ ديدههاى خداوند دلها فروخوابانيده باشند يَقُولُونَ مىگويند منكران بعث امروز در دنيا كه أَ إِنَّا لَمَرْدُودُونَ آيا ما باز گردانيدهشدگانيم فِي الْحافِرَةِ به حالت اولى يعنى آيا ما را بعد از مرگ به همان هيئت كه داشتيم رد خواهند كرد أَ إِذا كُنَّا آيا چون گرديم ما عِظاماً نَخِرَةً استخوانهاى كهنه و نزديك به خاك شده ما را مبعوث گردانند .