3 / 88
جاويدان در ان لعنت سبك كرده نه شود از ايشان عذاب و نه ايشان مهلت داده شوند ( 88 )
3 / 89
الا آنان كه توبه كردند بعد ازين و نيكوكارى نمودند پس هر آئينه خدا آمرزنده مهربان است ( 89 )
3 / 90
هر آئينه كسانى كه كافر شدند بعد اسلام خويش باز زيادتى كردند در كفر هرگز قبول كرده نشود توبهء ايشان و آن گروه ايشانند گمراهان ( 90 )
3 / 91
هر آئينه آنان كه كافر شدند و كافر مردند پس هرگز قبول كرده نخواهد شد از هيچيك ايشان مقدار پرى زمين از زر و اگر چه عوض خود دهد آن را آن گروه ايشانراست عذاب درددهنده و نيست ايشان را هيچ يارىدهنده ( 91 )
شرح
خالِدِينَ فِيهاجاويدان باشند در لعنت يا در اثر لعنت كه عقوبت استلا يُخَفَّفُسبك گردانيده نه شودعَنْهُمُ الْعَذابُاز ايشان عذاب دوزخوَ لا هُمْ يُنْظَرُونَو نباشند ايشان كه مهلت داده شوند از براى رجوع به دنيا يا در تاخير عذاب از وقتى بهوقتىإِلَّا الَّذِينَ تابُوامگر آنان كه بازگردند به حضرت ربوبيتمِنْ بَعْدِ ذلِكَاز پس آن كه برگشتهاند از حقوَ أَصْلَحُواو بصلاح آورند آن چيزى را كه در آن فساد كردهاندفَإِنَّ اللَّهَپس به تحقيق كه خداوند تعالىغَفُورٌآمرزنده به توبه گناهكارانسترَحِيمٌمهربانست بر ايشان برادر حارث بن سويد اين آيت را بر دست امينى داده نزد برادر فرستاد حارث بعد از تلاوت آيت فرستاده را گفت كه من هرگز از تو دروغى نه شنيدهام و برادرم نيز برسول خدا افترا نمىكند و رسول نيز بر خدا دروغ نمىبندد و خدا از همه راستگوترست پس چرا نااميد باشم توبهكنان رو به مدينه نهاد و بوقت رجوع همين آيت را بر آن يازده تن ديگر خواند و ايشان از توبه ابا نموده جواب دادند كه ما حالا در مكه طرح اقامت داريم و انتظار مغلوبيت محمد ص و اعوان و انصار او مىبريم اگر مطلوب ما حاصل شود فهو المراد و الا چون خواهيم بدين اسلام بازگرديم و توبهء ما نيز پذيرفته شود حق سبحانه در شان ايشان آيت فرستاد كهإِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوابه درستى آنان كه كافر شدند به خدا و رسولبَعْدَ إِيمانِهِمْپس از گرويدن ايشانثُمَّ ازْدادُوا كُفْراًپس زياده كردند كفر را بر كفر يعنى ثبات ورزيدند بر آن يا به اين آيت توبه نيز كافر شدندلَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْهرگز پذيرفته نشود توبهء ايشانوَ أُولئِكَ هُمُ الضَّالُّونَو آن گروه كه بر كفر اقامت ورزيدند ايشانند گمراهان از طريق هدايت يا هلاكشدگان در باديه غوايتإِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوابه درستى آنان كه كافر شدندوَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌو مردند و ايشان كافر بودند يعنى بر كفر مردندفَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْپس قبول كرده نه شود از هيچ يكى از ايشانمِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَباًبپرى زمين زروَ لَوِ افْتَدى بِهِو اگر چه فدا دهد آنهمه را يعنى اگر كافرى آن مقدار زر كه سطح زمين را از مشرق تا مغرب مملو سازد و فديه دهد تا از عذاب دوزخ بازرهد ازو مقبول نخواهد بودأُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌو آنها كه كافر ميرند مر ايشان راست عذابى مشتمل بر الم بىحسابوَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَو نباشد مر ايشان را هيچكس از يارى دهندگان در بازداشتن از عذاب ايشان