3 / 78
و هر آئينه از اهل كتاب گروهى هستند كه مىپيچند زبان خويش را به نوشته تا گمان كنيد كه آن از كتابست و نيست آن از كتاب و مىگويند كه آن از نزديك خداست و نيست آن از نزديك خدا و دروغ مىگويند بر خدا دانسته ( 78 )
3 / 79
سزاوار نيست هيچ آدمى را كه عطا كند او را خدا كتاب و علم و نبوّت بازگويد مردمان را بندگان شويد مرا بدون خدا و ليكن مثل اين شخص مىگويد كه باشيد ربانى يعنى مرشد خلق شويد به سبب آموختن كتاب و خواندن آن ( 79 )
شرح
وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاًو به درستى كه از جهودان هرآئينه گروهى هستند چون كعب و ابو ياسر وحيى كه از روى ناراستىيَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْمىپيچانند زبانهاى خود رابِالْكِتابِبه خواندن كتابى كه نوشته و بربافته احبار ايشان است و آن مفتريات بلغت عبرى مىخوانندلِتَحْسَبُوهُتا شما پنداريد كه آنچه ايشان مىخوانندمِنَ الْكِتابِاز توريت استوَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِو حال آنكه نيست از توريتوَ يَقُولُونَو مىگويندهُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِآن محرف و مفترى از نزد خداستوَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِو نيست آن از نزديك خداوَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَو مىگويند بر خدا دروغ كه غير سخن او را سخن او مىگويندوَ هُمْ يَعْلَمُونَو ايشان مىدانند كه دروغ مىگويند بعد از بيان تحريف يهود ذكر افتراى نصارى مىكند كه در حق عيسى ع مىگفتند كه او دعوى الوهيت كرده و امت را به عبادت خود فرموده پس رد قول ايشان را مىفرمايد كهما كانَ لِبَشَرٍهرگز نبود و نباشد و نيست و نسزد مر آفريده را يعنى عيسى ع راأَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَآنكه بدهد خدا او را انجيلوَ الْحُكْمَو فهم آن يا فصل امور و اقضيهوَ النُّبُوَّةَو پيغمبرىثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِپس آن كس گويد مر امت خود را كهكُونُوا عِباداً لِيباشيد شما بندگان يا پرستندگان منمِنْ دُونِ اللَّهِجز از خداوَ لكِنْ كُونُواو ليكن گويد كه باشيدرَبَّانِيِّينَراستان در دين و استواران در دانشبِما كُنْتُمْبه سبب آنكه باشيد شما كه از روى اخلاصتُعَلِّمُونَ الْكِتابَبياموزيد مر ديگران را كتابى كه از حق فرود آمدهستوَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَو بهآنكه باشيد شما كه پيوسته بخوانيد و راست كنيد كتاب را از معنى آيت چنان مفهوم مىشود كه ربانى آنست كه علم را پرورش دهد به افاده و استفاده و آنكه محمد بن حنيفه رض در روز دفن عبد اللّه بن عباس رض فرموده كه مات اليوم ربانى هذه الامة مؤيد اين قول است و به زبان اهل معرفت ربانيان مجردانند كه قدم بر سر كونين زدهاند و از كمال توكل به غير حق ملتفت ناشده چهار تكبير بر صفات نفس فريبنده كرده و روى توجه از خود برتافته و بدست آورده بيتريخته باران عرفان از سحاب مكرمت * شسته نقش حرف غير از صفحه پندارشانو در لطائف قشيريه آورده كه ربانيان دانايان باشند به خدا و بردباران در راه خدا قائم باللّه و فانى از ما سوى اللّه شنودن ايشان از حق است و گفتن ايشان با حق - مصرع با او گويند آنچه ازو مىشنوند .