67 / 5
و هر آئينه زينت داديم آسمان نزديك را به چراغها و ساختيم آن چراغها را آلات رجم شياطين و آماده كردهايم براى شياطين عذاب دوزخ ( 5 )
67 / 6
و براى آنان كه كافر شدند به پروردگار خود عذاب دوزخ است و آن بد جاى است ( 6 )
67 / 7
وقتى كه افگنده شود ايشان را به دوزخ بشنوند آن را آوازى مانند آواز خر و آن دوزخ جوش مىزند ( 7 )
67 / 8
نزديك است كه پاره پاره شود از خشم هرگاه افگنده شود به دوزخ گروهى سؤال كنند ازان گروه نگاهبان دوزخ آيا نيامده بود نزديك شما هيچ پيغامبر ترساننده ( 8 )
67 / 9
گويند آرى آمده بود بما ترساننده پس دروغ داشتيم و گفتيم نه فرودآورده است خدا هيچچيزى را نيستيد شما مگر در گمراهى بزرگ ( 9 )
شرح
وَ لَقَدْ زَيَّنَّاو به درستى كه بياراستيم ماالسَّماءَ الدُّنْياآسمان نزديك را يعنى آسمان كه نزديكتر است به زمين و آرائش داديمبِمَصابِيحَبه چراغها يعنى به ستارگانى كه به شبها چون چراغ درخشانندوَ جَعَلْناهاو گردانيديم ما ستارگان رارُجُوماً لِلشَّياطِينِرانندگان مر ديوان را وقتى كه به جهت استراق سمع قصد آسمان كنندوَ أَعْتَدْناو آماده ساختيملَهُمْبراى ديوان بعد از سوختن ايشان بشهب در دنياعَذابَ السَّعِيرِعذاب آتش افروخته در عقبىوَ لِلَّذِينَ كَفَرُواو مر آنان را است كه كافر شدند از ديوان و غير ايشانبِرَبِّهِمْبا آفريدگار ايشانعَذابُ جَهَنَّمَعذاب دوزخوَ بِئْسَ الْمَصِيرُو بد جاى بازگشت است دوزخإِذا أُلْقُواچون درافكنده شوند كافرانفِيهادر جهنّمسَمِعُوا لَهابشنوند از دوزخشَهِيقاًآوازى مانند آواز درازگوش كه انكر اصوات است يعنى چون كفّار را به دوزخ درآرند دوزخ به فرياد آيدوَ هِيَ تَفُورُو او مىجوشد و ايشان را برمىآرد و فرومىبرد چنانچه گوشت در ديگ جوشانتَكادُ تَمَيَّزُنزديك است كه پاره پاره شود دوزخمِنَ الْغَيْظِاز خشم كافرانكُلَّما أُلْقِيَهرگاه كه درافكنده شوندفِيهادر دوزخفَوْجٌگروهى از اهل شرك يا فسق يا ظلم يا از هر چيزى كه سبب دخول دوزخ باشدسَأَلَهُمْسؤال كنند ايشان راخَزَنَتُهاخازنان دوزخ از روى سرزنش كه اى مشركان و عاصيان -أَ لَمْ يَأْتِكُمْآيا نيامد بشمانَذِيرٌبيمكننده يعنى پيغمبر ص بشما مبعوث نشد كه شما را به خداى خواند و ازين عذاب بترساند و از فضيحت شما را برهاندقالُوا بَلىگويند آرىقَدْ جاءَنابه درستى كه آمد بمانَذِيرٌپيغمبرى بيمكنندهفَكَذَّبْناپس تكذيب كرديم قول وى را يعنى پيغمبر را افراط كرديم در تكذيب حتى نفى انزال و ارسال رسل كرديموَ قُلْناو گفتيم مر فرستادگان را كه بههيچوجهما نَزَّلَ اللَّهُفرونفرستاده است خداىمِنْ شَيْءٍهيچ چيز از آنچه شما مىگوئيد از وعد و وعيد و امر و نهى و ديگر گفتيمإِنْ أَنْتُمْنيستيد شما اى رسولانإِلَّا فِي ضَلالٍ كَبِيرٍمگر در خطاى بزرگ كه با وجود سمت بشريت دعوى نبوت مىكنيد و گفتهاند كه اين خطاب زبانيه است مر كفّار را يعنى زبانيه در جواب ايشان گويند نبودهايد شما مگر در گمراهى بزرگ يا نيستيد شما خالى مگر در عقوبت بزرگ .