روز كه رسوا نكند خداى تعالى پيغامبر را و نه آنان را كه ايمان آوردهاند همراه او نور ايشان مىرود ميان دو دست ايشان و بجانب راست ايشان مىگويند اى پروردگار ما تمام ده براى ما نور ما را و بيامرز ما را هر آئينه تو بر هر چيز توانائى ( 8 )
66 / 9
اى پيغمبر جهاد كن با كافران و با منافقان نيز و درشت شو بر ايشان و جاى ايشان دوزخست و وى بد جائيست ( 9 )
66 / 10
پديد آورد خدا داستانى را براى آنان كه كافر شدند زن نوح را و زن لوط را بودند زير نكاح دو بندهء شايسته از بندگان ما پس خيانت كردند به آن دو بنده پس دفع نكردند ايشان ازان دو زن چيزىرا از عذاب خدا و گفته شود درآئيد در دوزخ با در آيندگان ( 10 )
شرح
يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّروز كه خجل نكند خداى پيغمبر را يعنى نه نفس او را عذاب كند و نه شفاعت او را درباره عاصيان مردود سازدوَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُو رسوا نسازد آنان را نيز كه ايمان آوردهاند با وى يعنى درخواست ايشان نيز درباره ياران ايشان قبول كندنُورُهُمْنور ايشان يعنى نورى كه خداى به مؤمنان عطا كردهيَسْعىمىشتابد و مىرودبَيْنَ أَيْدِيهِمْدر پيش ايشانوَ بِأَيْمانِهِمْو بجانب راست ايشان وقتى كه بر صراط گذرند و در ان محل نور منافقان فرومىروديَقُولُونَ رَبَّناگويند مؤمنان كه اى آفريدگار ماأَتْمِمْ لَناتمام گردان بمانُورَناروشنى ما را يعنى نور ما باقى دار تا به سلامت بر صراط بگذريموَ اغْفِرْ لَناو بيامرز ما را يعنى از ظلمت گناه پاك كنإِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍبه درستى كه تو بر همه چيزها از اتمام انوار و مغفرت او زارقَدِيرٌتوانائىيا أَيُّهَا النَّبِيُّاى پيغمبر خبردهنده يا بلندقدرجاهِدِ الْكُفَّارَجهاد كن با كافران به شمشيروَ الْمُنافِقِينَو با منافقان بوعيدوَ اغْلُظْو درشتى به كار برعَلَيْهِمْبر ايشان يعنى بهر دو گروهوَ مَأْواهُمْو مقام بازگشت كافران و منافقان اگر ايمان نيارند و مخلص نشوندجَهَنَّمُدوزخ استوَ بِئْسَ الْمَصِيرُو بد جاى بازگشت است دوزخضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًابيان كرد خدا مثلىلِلَّذِينَ كَفَرُوابراى آنان كه نگرويدهاندامْرَأَتَ نُوحٍو آن مثل زن نوح است عليه السّلام كه واعله نام داشتوَ امْرَأَتَ لُوطٍو زن لوط عليه السلام كه او را واهله گفتندىكانَتابودند اين دو زنتَحْتَ عَبْدَيْنِدر زير حكم دو بندهمِنْ عِبادِنااز بندگان ماصالِحَيْنِشايستگانفَخانَتاهُماپس خيانت كردند آن دو زن با آن دو بنده بنفاق و مخالفت دين زن نوح على نبينا و عليه السلام قوم را گفتى كه وى ديوانه است و زن لوط عليه السلام قوم را از مهمانان لوط خبردار كردى تا طمع در ايشان كردندى چنانچه گذشت در قصّه ايشانفَلَمْ يُغْنِياپس دفع نكردند اين دو پيغمبر صعَنْهُماازين دو زنمِنَ اللَّهِ شَيْئاًاز عذاب خدا چيزى را زن نوح ع غرق شد از طوفان و بر سر زن لوط ع سنگ باريدوَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَو گفته خواهد شد روز قيامت واهله و واعله را كه درآييد به دوزخمَعَ الدَّاخِلِينَباور آيندگان ديگر از كافران حاصل مثل آنست كه كفره معاقب مىشوند و نسبتى كه ميان ايشان و پيغمبر ص است با وجود كفر ايشان هيچ فائده نمىدهد .