قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1226
[ سوره مجادله ] بنام خداى بخشاينده مهربان 58 / 1 هر آئينه شنيد خداى تعالى سخن آن زن كه گفتگو مىكرد با تو در باب شوهر خود و شكايت مىكرد پيش خدا و خدا مىشنيد گفتگو كردن شما هر آئينه خدا شنوا بينا است ( 1 ) 58 / 2 آنان كه از شما ظهار مىكنند با زنان خود نيستند آن زنان مادران ايشان نيستند مادران ايشان مگر آنان كه زادهاند ايشان را و هر آئينه ظهاركنندگان مىگويند سخن نامعقول مىگويند دروغ و هر آئينه خدا عفوكننده آمرزگار است ( 2 ) سورة المجادلة مدنيّة و هى اثنتان و عشرون آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ آوردهاند كه روزى اوس بن صامت رض ميل نمود به خوله بنت ثعلبه كه زوجه او بود بصحبت ، خوله از ان استماع امتاع كرد اوس او را گفت انت على كظهر امى و اين را ظهار مىگويند و در جاهليت ظهار طلاق بود خوله بجناب نبوت صلى اللّه عليه و سلّم آمده درين باب استغاثه نمود حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم فرمود كه تو برو حرام شدى گفت يا رسول اللّه وى مرا طلاق نداده گفت گمان نمىبرم مگر آنكه تو برو حرام شدى خوله از جهت كثرت اطفال و خردىّ ايشان و مفارقت انيس ديرينه بهغايت غمناك شده ديگر بار سخن با پيغمبر عليه الصلاة و السلام بازگردانيد همان جواب شنيد روى نياز به آسمان كرده گفت اللهم انى اشكو اليك فى الحال آيت آمد قَدْ سَمِعَ اللَّهُ بتحقيق شنود خداى قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ سخن آن زن كه جدال مىكرد با تو فِي زَوْجِها در كار شوهر خود وَ تَشْتَكِي و ناله و شكايت خود برداشت إِلَى اللَّهِ به خداى وَ اللَّهُ يَسْمَعُ و خداى مىشنود تَحاوُرَكُما پاسخ دادن و سخن بازگردانيدن شما هر دو يعنى تو مىگفتى كه برو حرام شدى و او مىگفت كه مرا طلاق نداده إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ به درستى كه خداى شنواست اقوال مردمان را بَصِيرٌ بينا است باحوال ايشان الَّذِينَ يُظاهِرُونَ آنان كه ظهار مىكنند مِنْكُمْ از شما مردان مِنْ نِسائِهِمْ از زنان خود و گويند كه پشت تو بر من چون پشت مادر من ما هُنَّ نيستند آن زنان ايشان أُمَّهاتِهِمْ مادران ايشان يعنى به گفتن اين كلمه زن كسى مادر او نمىشود إِنْ أُمَّهاتُهُمْ نيستند مادران ايشان فى الحقيقة إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ مگر آن زنان كه بزادهاند ايشان را و ازواج نبى عليه الصلاة و السّلام و مرضعات حكم مادر دارند وَ إِنَّهُمْ و به درستى كه مردان لَيَقُولُونَ مىگويند مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ ناشناخته سخنى و نادانسته وَ زُوراً و دروغ كه هرگز زوجه مادر نباشد وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ و به درستى كه خداى تعالى عفوكننده است مر گناهان توبهكنندگان را ازين قول غَفُورٌ آمرزنده مر ايشان را بايجاب كفارات و ظهار تشبيه زوجه است با آنچه تعبير كنند به آن از زوجه يا تشبيه جزوى شائع ازو به عضوى كه حرام باشد نظر مردم بدان از اعضاى محارم او خواه نسبى و خواه رضاعى چنانچه گويد پشت تو بر من چون ظهر مادر من يا سر تو يا نصف تو چون ظهر مادر يا بطن يا فخذ يا فرج خواهر يا عمه يا خاله من و على هذا و شوهر بدين كلمات مظاهر مىشود .