تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1215

مساهمون:

ص١٢١٥
56 / 88 پس اگر باشد مرده از نزديك‌كردگان بارگاه الهى ( 88 ) 56 / 89 پس او راست راحت و گل خوشبوى و بوستان نعمت ( 89 ) 56 / 90 و اما اگر باشد از اهل سعادت ( 90 ) 56 / 91 پس سلامت است اى مخاطب خاطر نزا از اهل سعادت ( 91 ) 56 / 92 و اما اگر باشد از دروغ شمارندگان گمراهان ( 92 ) 56 / 93 پس او راست مهمانى از آب‌گرم ( 93 ) 56 / 94 و او راست در آوردن به دوزخ ( 94 ) 56 / 95 هر آئينه اين خبر درست بىشبهه است ( 95 ) 56 / 96 پس به پاكى ياد كن پروردگار بزرگ خود را ( 96 )

[ سوره حديد ]

بنام خداى بخشاينده مهربان 57 / 1 به پاكى ياد كرد خدا را هر چه در آسمانهاست و زمين است و اوست غالب دانا ( 1 )
شرح
فَأَمَّا إِنْ كانَپس اگر باشد متوفىمِنَ الْمُقَرَّبِينَاز نزديك گردانيده‌شدگان بدرگاه ربّانى يعنى از سابقان بودفَرَوْحٌپس مر او راست راحت يا رحمت يا آسانى يا خلاصى از غم يا مغفرت يا فرح و اين‌ها در قبر بود يا در قيامتوَ رَيْحانٌو روزى جاودانى يا بوى خوش يا تحيّت ملائكه يا ريحان مشموم و اين‌ها در بهشت باشدوَ جَنَّةُ نَعِيمٍو ديگر او راست بوستانهاى پرنعمتوَ أَمَّا إِنْ كانَو اگر باشد آن وفات كردهمِنْ أَصْحابِ الْيَمِينِاز اصحاب دست راستفَسَلامٌ لَكَپس سلامت است مر ترا اى كسى كه هستىمِنْ أَصْحابِ الْيَمِينِاز اصحاب يمين و اشهر آن است كه سلام بر تو اى محمّد ص از اصحاب يمين كه برادران تواند يا مژده سلامت باد ترا از ايشان يعنى شاد شو كه ايشان سالم‌اند از همه آفاتوَ أَمَّا إِنْ كانَو اگر باشد مردهمِنَ الْمُكَذِّبِينَاز تكذيب‌كنندگان به خدا و رسولالضَّالِّينَگمراهان از طريق حقفَنُزُلٌپس مر او راست پيشكش در قبرمِنْ حَمِيمٍاز آب گرم كرده در دوزخ يا دود آتش دوزخوَ تَصْلِيَةُ جَحِيمٍو در آوردن روز قيامت در آتش سوزانإِنَّ هذابه درستى كه آنچه گفته شد در شان اين سه گروهلَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِهر آئينه آن حق يقين است يعنى راست و درست و بىگمانفَسَبِّحْپس تسبيح گوئىبِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِبنام پروردگار بزرگ خويش يعنى تنزيه كن او را بذكر نام خجسته فرجام او از آنچه لايق عظمت و كبريائى او نباشد يا نماز گذارند كه پروردگار خود قولى آنست كه بگو فسبحان ربى العظيم و در خبر آمده كه بعد از نزول اين آيت حضرت رسول صلى اللّه عليه و سلّم فرمود كه اجعلوها فى ركوعكم

سورة الحديد

مدنيّة و هى تسع و عشرون آيةبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - سَبَّحَ لِلَّهِ *نماز گزارد و پرستش كرد مر خداى راما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِهر كه در آسمانها است از ملائكه و هر كه در زمين است از مؤمنان و اشهر آنست كه تسبيح گفت مر خداى را و به پاكى ياد كرد آنچه در آسمانهاست از ملك و ستاره و مهر و ماه و جز آن و آنچه در زمين است از حيوان و جماد و نبات و غير آن پس تسبيح عام باشد فى كل ما خلق اللّه اما زبان بعضى تسبيح گويد و ظلال بعضى مسبح بود كما قال اللّه تعالى و ظلالهم بالغدو و الآصالوَ هُوَ الْعَزِيزُو خدا غالب است در هر چه خواهدالْحَكِيمُدانا بهر چه فرمايد .