56 / 50
جمع كرده شوند در ميعاد روز مقرّر ( 50 )
56 / 51
باز هر آئينه شما اى گمراهان دروغ شمارندگان ( 51 )
56 / 52
خواهيد خورد از درختهاى زقوم ( 52 )
56 / 53
پس پر خواهيد كرد ازان زقوم شكمها را ( 53 )
56 / 54
پس خواهيد آشاميد بر آن طعام از آبگرم ( 54 )
56 / 55
پس خواهيد آشاميد مانند آشاميدن شتران مستسقى ( 55 )
56 / 56
اينست مهمانى ايشان روز جزا ( 56 )
56 / 57
ما آفريديم شما را پس چرا باور نمىكنيد يعنى اعاده را ( 57 )
56 / 58
آيا مىبينيد آنچه مىريزيد در رحم زنان مىبيند آن را ( 58 )
56 / 59
آيا شما مىآفريند آن را يا ما آفرينندهايم ( 59 )
56 / 60
ما معين كردهايم در ميان شما مرگ را و نيستيم ما عاجز شده ( 60 )
شرح
لَمَجْمُوعُونَهر آئينه جمعشدگانندإِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍبراى وقتى كه مقرر شده از روز معلوم كه قيامت است يا همه مجموعاند در قبرها براى ميقات حشر كه روز معلوم است يا همه محشور شوند به مكان حساب يا زمان حساب در روزى كه معلوم است مر خداى راثُمَّ إِنَّكُمْپس به درستى كه شماأَيُّهَا الضَّالُّونَاى گمراهان از راه حقالْمُكَذِّبُونَتكذيبكنندگان مر بعث و نشور را خطاب با اهل مكّه و امثال ايشان است مىگويد كه شما فرداى قيامتلَآكِلُونَهر آئينه خورندگانيدمِنْ شَجَرٍاز درختىمِنْ زَقُّومٍكه آن زقوم است يعنى شما را زنده كنند و از ان درخت بخورانندفَمالِؤُنَپس پركنندگان باشيدمِنْهَا الْبُطُونَاز ميوه آن درخت شكمها رافَشارِبُونَپس آشامندگانعَلَيْهِبالاى زقوممِنَ الْحَمِيمِاز آب گرم آوردهاند كه عذاب جوع بر دوزخيان گمارند تا پر سازند شكمها را از زقوم پس تشنگى بر ايشان غلبه كند آنگه حميم بر ايشان عرض كنند بسيارى از ان بياشامندفَشارِبُونَپس آشامندگانند از حميمشُرْبَ الْهِيمِمانند آشاميدن شتران تشنگى زده و مدتها آب نيافته يا مثل زمين ريگستان كه هر چند آب خورد اثر آن برد پديد نيايد يعنى دوزخيان چند آنچه حميم آشامند تشنگى ايشان تسكين نيابدهذااين ماكول و مشروبنُزُلُهُمْپيشكش ايشان استيَوْمَ الدِّينِدر روز جزا همچو ما حضرى كه براى مهمان آرند و بعد ازين در دوزخ انواع مآكل و مشارب خواهد بود ايشان را كه شرح شدّت و عقوبت آن در بيان نيايدنَحْنُ خَلَقْناكُمْما آفريديم شما را در ابتدا و شما بدان اقرار داريدفَلَوْ لا تُصَدِّقُونَپس چرا باور نمىداريد آفرينش خود را در انتها چه بر همه اهل خرد ظاهرست كه هر كه بر ابداء توانا است بر اعادت نيز قادر خواهد بودأَ فَرَأَيْتُمْآيا خبر دهيدما تُمْنُونَاز آبى كه مىريزيد در رحم زنأَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُآيا شما مىآفرينيد كودكان را از انأَمْ نَحْنُ الْخالِقُونَيا مائيم آفريدگار آن و شما مقرايد بهآنكه خالق خلق منم چه شما بر آن وجه و بدان نوع كه فرزند مىطلبيد متولد نمىشود بلكه بر وفق مشيت و طبق ارادت من مىآيدنَحْنُ قَدَّرْناما بعد از آفرينش شما تقدير كرديمبَيْنَكُمُ الْمَوْتَميان شما مرگ را و مقرر ساختيم زمان موت هر كسوَ ما نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَو نيستيم ما پيشى گرفته شده يعنى كسى بر حكم ما پيشى نتواند گرفت از موتى كه مقدر شده نتواند گريخت و ما اين مرگ را تقدير كرديم .