53 / 53
و شهر مؤتفكه را بر زمين افگند ( 53 )
53 / 54
پس پوشانيد بر وى آنچه پوشانيد ( 54 )
53 / 55
پس از كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود اى آدمى شبه مىكنى ( 55 )
53 / 56
اين پيغامبر ترساننده است از جنس ترسانندگان پيشين ( 56 )
53 / 57
نزديك آمد قيامت ( 57 )
53 / 58
نيست او را سواى خدا هيچ ظاهركننده ( 58 )
53 / 59
آيا ازين سخن تعجب مىكنيد ( 59 )
53 / 60
و خنده مىنمائيد و نمىگرييد ( 60 )
53 / 61
و شما بازىكننده هستيد ( 61 )
53 / 62
پس سجده كنيد خدا را و پرستش نمائيد ( 62 )
[ سوره قمر ]
بنام خداى بخشنده مهربان
54 / 1
نزديك آمد قيامت و بشگافت ماه ( 1 )
شرح
وَ الْمُؤْتَفِكَةَو شهرستان قوم لوط ع راأَهْوىبيفگند بعد از آنكه جبرئيل عليه السلام برداشته بود يعنى آن را زير و زبر كردفَغَشَّاهاپس بپوشانيد آن شهرستان راما غَشَّىآنچه بپوشانيد يعنى سنگهاى نشاندار كه بران ببارانيدفَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكَپس بكدام نعمتهاى پروردگار توتَتَمارىشك مىآرى و جدال مىكنى مخاطب وليد بن مغيره است يا هر احدى و نقمتى كه در معدودات است آن را نعم گفت به جهت آنكه درو پند است مر اهل اعتبار را و انتقام انبياء از اعادى كه در ضمن آن هست و آن موجب تسليه خاطر حضرت پيغمبر ص است صلى اللّه عليه و سلّم و سبب تقويت دل مؤمنان استهذا نَذِيرٌاين پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم يعنى محمد ص پيغمبرى است بيمكنندهمِنَ النُّذُرِ الْأُولىاز جنس پيغمبران نخستين همان مىفرمايد كه ايشان فرمودهاندأَزِفَتِ الْآزِفَةُنزديك شد نزديكشونده يعنى قيامت كه موصوف است بقرب و دنولَيْسَ لَهانيست مر او را يعنى وقت رسيدن او رامِنْ دُونِ اللَّهِبجز خداىكاشِفَةٌنيك ظاهركنندهأَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِآيا ازين سخن كه قرآن استتَعْجَبُونَشگفت مىداريدوَ تَضْحَكُونَو مىخنديد باستهزاءوَ لا تَبْكُونَو نمىگرئيد از خوف وعيدى كه دروستوَ أَنْتُمْ سامِدُونَو شما بازىكنندگانيد يا غافلان يا تعنىكنندگان كفار در وقت قرائت قرآن سرود مىگفتند تا مردم را از استماع آن بازدارندفَاسْجُدُواپس سجده كنيدلِلَّهِمر خداى راوَ اعْبُدُواو او را پرستيد نه الهه باطله را در معالم آورده كه اوّل سوره كه فرود آمده كه در وى سجده بوده اين سوره است و حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم بعد از خواندن اين آيت سجده كردند و اين سجده دوازدهمست و مؤمن و مشرك و جن و انس همه سجده كردند از سجدات قرآنى و در فتوحات اين را سجده عبادت گفته كه امر الهى بذلت و مسكنت مقترن است بوى و جز سالكان طريق عبادت و عبوديت به سرمنزل سرّ اين سجده نرسند