قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1159
[ سوره حجرات ] بنام خداى بخشاينده مهربان 49 / 1 اى مسلمانان پيشدستى مكنيد روبهروى خدا و رسول او و بترسيد از خدا هر آئينه خدا شنوا دانا است ( 1 ) 49 / 2 اى مسلمانان بلند مكنيد آوازهاى خود را بالائى آواز پيغمبر و بلند نگوئيد با او سخن را مانند بلند گفتن بعض شما با بعضى براى احتراز از آنكه نابود شود عملهاى شما و شما خبردار نباشيد ( 2 ) سورة الحجرات مدنية و هى ثمانى عشرة آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى آن كسانى كه ايمان آوردهايد و گرويدهايد لا تُقَدِّمُوا پيش مبريد اقوال خود را بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ پيش از قول خدا و رسول يعنى سخن مگوئيد پيش از آنكه پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم سخن گويد يا تعجيل مكنيد در امر و نهى پيش از وى يا در معنى و تاويل كتاب و سنت پيشى مگيريد بر پيغمبر ص كه او به آن داناتر است وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از خداى در تقديم بر وى قولا و فعلا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ به درستى كه خداى شنوا است مر اقوال شما را عَلِيمٌ داناست بافعال شما يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه گرويدگان لا تَرْفَعُوا بلند مكنيد أَصْواتَكُمْ آوازهاى خود را فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ بالاى آواز پيغمبر ايشان را تعليم مراسم ادب مىفرمايد يعنى چون سخن گوئيد آواز خود را بلندتر از آواز وى برمداريد وَ لا تَجْهَرُوا و آشكارا مسازيد لَهُ بِالْقَوْلِ براى او سخن را يعنى آواز بلند مكنيد كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ همچو آشكارا كردن برخى از شما لِبَعْضٍ مر بعضى را بلكه آواز خود را نرمتر سازيد تا مراعات لوازم ادب كرده باشيد و گفتهاند او را بنام و كنيت مخوانيد - چنانچه يكديگر را مىخوانيد بلكه او را يا نبىاللّه ص و يا رسول اللّه و يا حبيب اللّه ص خطاب كنيد أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ تا باطل نشود عملهاى شما بسبب اين جراءت و بىادبى وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ و شما ندانيد كه عملهاى حبط شده تبرّك ادب بزرگان گفتهاند من ترك الادب رد عن الباب نهصد هزارساله طاعت ابليس به يك بىادبى ضائع شد بيت نگاهدار ادب در طريق عشق و نياز * كه گفتهاند طريقت تمام او ادب است آوردهاند كه ثابت بن قيس رضى اللّه عنه مردى بلند آواز بوده پيوسته با حضرت مصطفى صلى اللّه عليه و سلّم بلند سخن مىگفتى چون اين آيت نازل شد به خانه بنشست و بگريه و زارى مشغول شد خبر به آن حضرت ص رسيده او را طلبيد و گفت چيست حال تو گفت يا رسول اللّه ص در گوش من گرانى است و من در مجلس شما به آواز بلند سخن مىگويم ترسيدم كه عمل من حبط شده باشد حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و سلّم فرمود كه راضى نيستى بهآنكه زندگانى كنى بخير و بميرى بخير يعنى شهيد شوى و تو از اهل بهشتى ثابت رض گفت خوشنود شدم بدين بشارت و هرگز آواز بحضور شما برندارم آيت در شان او آمد كه .