46 / 9
بگو نيستم من نو آمده از پيغامبران و نمىدانم چه كرده خواهد شد با من و نه بشما يعنى در دنيا پيروى نمىكنم الا به آنچه وحى فرستاده مىشود بسوى من و نيستم من مگر ترساننده آشكارا ( 9 )
46 / 10
بگو آيا ديديد اگر باشد قرآن از نزديك خدا و منكر شويد به آن و گواهى داده باشد گواهى از بنى اسرائيل بر قرآن پس وى ايمان آورد و سركشى كرديد شما البته ستمكار باشيد هر آئينه خدا راه نمىنمايد گروه ستمكاران را ( 10 )
شرح
قُلْ ما كُنْتُبگو اى محمد ص كه من نيستمبِدْعاً مِنَ الرُّسُلِنودرآمده از پيغمبران يعنى اوّل پيغمبرى نيستم بشما مبعوث شده پيش از من نيز پيغمبران بودهاند پس نبوت مرا چرا منكرايدوَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُو نمىدانم چه خواهند كردبِيبه من از محبت و راحت يا اقامت و هجرت يا مقاتله با قوموَ لا بِكُمْو نمىدانم بشما چه كنند از خسف و قذف و رجفه و قتل و اسر و جز آن در معالم آورده كه بعد از نزول اين آيت مشركان شادمان گشتند گفتند كار ما و محمد ص نزديك خداى يكست او عاقبت خود نمىداند چنانچه ما نمىدانيم و اگر مبعوث من عند اللّه است بايستى كه خدا او را خبر كردى كه با او چه خواهد كرد اين آيت آمدلِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَدر اسباب نزول آورده است كه حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و سلّم در خواب ديد كه هجرت فرموده است به زمينى كه در ان آب و درخت و نخلستان بوده صحابه رض بعد از استماع اين رؤياى خوشحال گشتند چون تعبير ديرتر واقع شد و آزار مشركان از حد تجاوز كرده بود اصحاب به هجرت استعجال مىنمودند اين آيت آمد كه بگو نمىدانم كه مر او شما را هجرت خواهند فرمود يا نىإِنْ أَتَّبِعُپيروى نمىكنمإِلَّا ما يُوحىمگر آن چيزى كه وحى كرده مىشودإِلَيَّبسوى من و از ان در نمىتوانم گذشتوَ ما أَنَاو نيستم منإِلَّا نَذِيرٌمگر بيمكننده از عذاب خداىمُبِينٌآشكارا بيمكننده و من از عواقب امور و خواتيم احوال بىوحى الهى خبر نتوانم داد و نعم ما قال رباعىاى دل تا كى فضولى و بوالعجبى * از من چه نشان عاقبت مىطلبىسرگشته بود خواه ولى خواه نبى * در وادى ما ادرى ما يفعل بىقُلْبگو اى محمد صأَ رَأَيْتُمْخبر دهيد مراإِنْ كانَاگر باشد قرآنمِنْ عِنْدِ اللَّهِاز نزديك خداىوَ كَفَرْتُمْ بِهِو شما كافر شدهايد بدانوَ شَهِدَو گواهى داده استشاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَگواهىدهنده از بنى اسرائيل يعنى احبار ايشان چون عبد اللّه بن سلام و گفتهاند يامين بن يامين رضى اللّه عنه ،عَلى مِثْلِهِبر قرآن كه از نزديك خداى استفَآمَنَپس ايمان آورده است به آن از مسروق رحمه اللّه منقول است كه اين شاهد نه ابن سلام است و نه غير او از علماى بنى اسرائيل زيرا كه اسلام ابن سلام در مدينه بود و اينحمدر مكه فرود آمده بلكه آيت در محاجهايست كه ميان رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم و قريش واقع شده بود و شاهد موسى ع كليم است و مثل قرآن توريت است و معنى آيت اينكه اگر قرآن از نزد خداى تعالى بود و شما بدان نگرويد و موسى عليه السّلام گواهى داده بر توريت كه او نيز از نزد خدا است و او به قرآن ايمان آوردهوَ اسْتَكْبَرْتُمْو شما سركشى كردهايد و بدان نگرويدهايد شما ستمكاران باشيد بر خود درين كارإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خداىلا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَراه نمىنمايد گروه ستمكاران را و در باديه خذلان فرومىگذارد آوردهاند كه چون قبائل جهينه و مزينه و اسلم و غفار ايمان آوردند بنو عامر و غطفان و اشجع آغاز طعن كردند بر ايشان اين آيت آمد .