وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ ( 50 ) وَ قالَ اللَّهُ لا تَتَّخِذُوا إِلهَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ ( 51 ) وَ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ ( 52 ) وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ثُمَّ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ ( 53 ) ثُمَّ إِذا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ( 54 )
لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 55 )
/ 64
اوست خداى يكتا
رهنمودهايى از آيات :
كسانى كه با مكر و حيله به گناهان و كارهاى زشت مىپردازند ، و با افكار خود به رفع و دفع آنها مىپردازند ، شايسته چنان است كه از مكر خويش غافل نمانند ، چه گاه ممكن است كه خدا به سبب ايشان بخشى از زمين را فرو برد ، يا از جايى كه هيچ توقع آن را ندارند عذاب خدا فرارسد و آنان را احاطه كند ، در صورتى كه خود به جستجوى معاش خويش در خشكى و دريا مشغولند و توان دور كردن عذاب را از خودشان ندارند ، يا عذاب خدا در حالى آنان را گرفتار خود سازد كه با كمال هوشمندى بيدارند و قدرت رد كردن آن عذاب را از جانهاى خود ندارند ، ولى خدا عذاب دادن به ايشان را از آن جهت براى ايشان به تأخير مىاندازد كه نسبت به ايشان مهربانى دارد .
چرا با مكر به سيئات و كارهاى بد مىپردازند ؟ براى چه به پرستش پروردگار خويش نمىپردازند ؟ آيا به مخلوقات خدا نمىنگرند كه چگونه به هنگام