فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً
- پس هر كه اميد ديدار پروردگار خويش دارد ، بايد به انجام دادن عمل صالح بپردازد ، و هيچ كس را در پرستيده شدن شريك پروردگار خويش قرار ندهد . » اين دو شرط ساده است ، ولى مسئوليت انسان را در زندگى مجسم مىسازد ، و كشتى نجات او را در ضمن عبور از درياى بزرگ متلاطم و بادهاى هولناكى براى رسيدن به خدا فراهم مىآورند كه منتهاى آرزوى صاحبان معرفت و طالبان حقيقت و نجات است .