است و خداوند بهترين روزى دهندگان است .
7 - واى بر هر عيب جوى مسخره كنندهاى ! - همان كس كه مال فراوانى جمع آورى و شماره كرده ( بى آنكه حساب مشروع و نامشروع آن كند ) ! - او گمان مىكند كه اموالش او را جاودانه مىسازد !
تفسير و جمعبندى حرص ، آفت بزرگ خوشبختى
نخستين آيه از آيات فوق مربوط به داستان آدم و همسرش حوّا و مبارزهء با شيطان است ، مطابق آيات قرآن ، خدا آدم را در بهشت جاى داد و از نزديك شدن به شجرهء ممنوعه نهى فرمود و از تسليم شدن در برابر وسوسههاى شيطان برحذر داشت ، ولى سرانجام وسوسههاى شيطان كار خود را كرد و آدم مرتكب ترك اولى شد و از درخت ممنوعه خورد و زندگى بهشتى را از دست داد و در ميان انبوه مشكلات اين دنيا گرفتار شد .
آيات بالا اشاره به اين نكته كرده مىفرمايد : « شيطان او را وسوسه كرد و گفت : اى آدم آيا مىخواهى تو را به درخت عمر جاويدان و ملك فناناپذير راهنمايى كنم ؟ ( در واقع شيطان شجرهء ممنوعه را درختى معرّفى كرد كه هر كس از آن بخورد عمر جاودان مىيابد و به صورت فناناپذير مىتواند در ناز و نعمت زندگى كند ) سرانجام هر دو ( يعنى آدم و حوّا ) از آن خوردند ( و لباس بهشتيشان فروريخت ) و عورتشان آشكار شد و ناچار از برگهاى بهشتى براى پوشاندن خود جامه دوختند و آدم نافرمانى پروردگارش كرد و از پادش او محروم شد ! » .
( فَوَسْوَسَ الَيْهِ الشَّيْطَانُ قَالَ يَا آدَمُ هَلْ ادُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْكٍ لَايَبْلَى * فَاكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَ طَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى )
چه انگيزهاى سبب شد كه آدم عليه السلام به وسوسههاى شيطان تن در دهد و به وعدههاى او اعتماد كند و فرمان صريح الهى را در بارهء شجرهء ممنوعه به فراموشى بسپارد ؟ ! آيا جز اين است كه حرص و فزونطلبى ، حجابى در برابر چشمان او شد ؟ !