الجَاهِلَيَّةِ ؛ نوحهگرى از اعمال جاهليت است » . « 1 »
منظور از نوحهگرى در اينجا ، عزادارى و يا ذكر مصيبت و گريستن و عزادارى فردى يا دسته جمعى نيست ، بلكه اشاره به كارى دارد كه در زمان جاهليت ، ميان عرب رايج بوده كه اگر عزيزى از دنيا مىرفت ، زنان نوحه گر حرفهاى را دعوت مىكردند .
آنها نيز با داد و ناله و فرياد مصنوعى ، اوصاف دروغ و مبالغههاى بىمعنى دربارهء شخص از دست رفته ، ذكر مىكردند و گاه لباسهاى خود را پاره كرده و بر سر و صورت مىزدند ، و با اين اعمال ناهنجار ، فضاى عزاى او را گرم مىكردند .
* * * پايان جلد دوّم
خداوندا ! تو خوب مىدانى ، اگر ما توفيق پيمودن راه اوليائت را در تهذيب نفس و حسن اخلاق و صفاى باطن نيافتهايم ، خواهان و عاشق آن هستيم ، ما را بر اين كار موفّق دار و در اين راه ما را يارى فرما و به گروه « مَنْ انْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ » ملحق نما و همراه و همدم « و حَسُنَ أولَئكَ رفِيقاً » كن !
آمين يا ربَّ العالمين .
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، جلد 79 ، صفحهء 103 .