تفسير و جمعبندى الگوى صبر و اسطوره مقاومت
در ميان پيامبران الهى كه هر يك ويژگى خاصى از فضايل اخلاقى را ( به صورت درخشانتر ) دارا بودند ، حضرت ايّوب عليه السلام به عنوان پيامبر صبور شناخته مىشود . او الگوى « صبر » و مقاومت در برابر مشكلات بود ، به همين دليل حالات او در سورهء « ص » ، موقعى كه مسلمانان در مكه تحت فشار شديد قرار داشتند ؛ به عنوان يك سرمشق بزرگ نازل شد و به مسلمانان درس صبر و استقامت داد .
درست است كه نام يا سرگذشت حضرت ايّوب عليه السلام در چندين سوره از قرآن آمده است ؛ ولى مشروحتر از همه ، در سورهء « ص » ديده مىشود كه نخستين آيهء مورد بحث از آيات همان سوره است . در آيه 44 سورهء « ص » آمده است : « ما ايّوب را شكيبا يافتيم ، چه بندهء خوبى بود كه بسيار بازگشت كننده به سوى خدا بود ؛ . . . انَّا وَجَدْنَاهُ صَابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ انَّهُ اوّابٌ » .
حضرت ايّوب عليه السلام به عنوان يك آزمون بزرگ ، گرفتار مصائب عظيمى شد تا درجه شكرگزارى او آشكار گردد و به مقام قرب پروردگار نزديكتر شود . او كه اموال ، زراعت و گوسفندان فراوان و فرزندان برومند و لايق و متعدّد داشت ، در يك آزمون بزرگ ، همه چيز ، حتى فرزندان خويش را از دست داد و خود نيز به بيمارى شديدى مبتلا شد .
آن حضرت چنان بيمار گشت كه از شدت درد به خود مىپيچيد و بدين سان اسير و دربند بستر بيمارى و درد گرديد ؛ ولى هيچ يك از اين امور ، از شكر او نسبت به درگاه خداوند نكاست .
زخم زبانهاى زيادى از دوست و دشمن شنيد ، مصيبتى كه شايد بالاترين مصائب بود ، گاهى عُبّاد و راهبان بنى اسرائيل به ديدنش مىآمدند و به صراحت مىگفتند : تو چه گناه عظيمى كردهاى كه به اين عذاب « اليم » گرفتار شدهاى ؟ ولى آن حضرت باز رشته صبر را از كف نمىداد ، و چشمه زلال شكر و سپاس الهى را به كفران و ناشكرى آلوده نمىساخت . تنها كارى كه كرد اين بود كه بعد از مدتى طولانى به پيشگاه خداوند عرض كرد : « بار پروردگارا ! شيطان مرا به رنج و عذاب افكند ( و انتظار گشايش تنها از تو دارم ) ؛ وَاذْكُر عَبْدَنا ايّوبَ اذ نَادى رَبَّهُ انّي مَسَّنِىَ الشَّيطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ » .