ب - راه عملى
از نظر عملى راههاى مختلفى براى درمان « شهوت پرستى » وجود دارد از جمله :
1 - يكى از بهترين راههاى عملى براى نجات از گرداب شهوت ، اشباع صحيح اميال و خواستهاى جنسى است ؛ زيرا اگر خواستها و اميالى كه در درون انسان وجود دارند از راههاى صحيح ، اشباع گردند ، ديگر زيانبار و مخرّب نخواهند بود ؛ به تعبير ديگر ، اين خواستها را نمىتوان و نبايد سركوب كرد ، بلكه بايد از آنها در كانالهاى صحيح و سازنده استفاده كرد ؛ در غير اين صورت ممكن است تبديل به سيلاب ويرانگرى شود كه حرث و نسل انسان را با خود خواهد برد .
به همين دليل ، اسلام نه تنها تفريحات سالم و بهرهگيرى معتدل از خواستهاى درونى را مجاز شمرده ، بلكه نسبت به آن تشويق نيز نموده است . خطبهء معروفى كه از امام جواد عليه السلام در مورد عقد همسرش نقل شده است ، شاهد گوياى اين مدعاست . آن حضرت در اين خطبه مىفرمايند : « امّا بَعْدُ فَقَدْ كَانَ مِنْ فَضْلِ اللّهِ عَلَى الْانَامِ انْ اغْناهُم بِالْحَلالِ عَنِ الْحَرامِ ؛ يكى از نعمتهاى الهى بر بندگان اين است كه آنها را به وسيلهء حلال از حرام بىنياز ساخته است » . « 1 »
اين حديث معروف نيز بر همين نكته اشاره دارد : « لِلْمُؤمِنِ ثَلاثُ سَاعَاتٍ ، فَسَاعَةٌ يُنَاجي فيهَا رَبَّهُ ، وَ سَاعَةٌ يَرُمَّ مَعَاشَهُ ، وَ ساعَةٌ يُخَلّي بَينَ نَفْسِهِ وَ بَينَ لَذَّتِهَا فيمَا يَحِلُّ وَ يَجْمُلُ ؛ انسان با ايمان ساعات زندگيش را به سه بخش تقسيم مىكند ؛ قسمتى را صرف مناجات با پروردگارش مىكند و قسمت ديگر را در راه اصلاح معاش و به زندگىاش به كار مىگيرد و قسمت سوم را به بهرهگيرى از لذّتهاى حلال و دلپسند اختصاص مىدهد » . « 2 »
2 - يكى ديگر از راههاى نجات از شهوت پرستى ، برنامهريزى دقيق براى برنامههاى زندگى است ؛ زيرا ، هرگاه انسان ، براى تمام اوقات خود برنامه داشته باشد ( هر چند برنامهء او در پارهاى از موارد جنبهء تفريحى و ورزشى داشته باشد ) ، ديگر مجالى براى كشيده شدن به آلودگىهاى شهوانى باقى نمىماند .
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، جلد 50 ، صفحهء 76 .
( 2 ) - نهج البلاغه ، كلمات قصار ، جملهء 390 .