بار نمىرفتند ، سپس با تمهيداتى از ناحيهء آن پيامبر ، فرماندهى او را پذيرفتند .
طالوت پس از آزمايشهاى متعدّدى افرادى را كه آمادگى بيشترى براى جهاد داشتند گزينش كرد و به ميدان نبرد آورد .
آيهء مورد بحث از لحظاتى سخن مىگويد كه دو لشكر در مقابل هم قرار گرفتند لشكر نيرومند جالوت و لشكر ظاهراً ضعيف طالوت ، مىفرمايد : « هنگامى كه در برابر جالوت ( ستمگر و سپاهيانش قرار گرفتند ، گفتند : پروردگارا پيمانهء شكيبايى و استقامت را بر ما بريز و گامهاى ما را استوار بدار و ما را بر قوم كافر پيروز گردان » ، ( وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا افْرِغْ عَلَيْنَا صَبْراً وَ ثَبِّتْ اقْدَامَنَا وَ انْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ) . « 1 »
درست است كه نفرات طالوت در برابر لشكر جالوت اندك بودند و ساز و برگ جنگى قابل ملاحظهاى نيز در اختيار نداشتند ، ولى چيزى كه اين عدم توازن را به نفع مظلومان بنى اسرائيل بر هم زد و سرانجام در برابر دشمن پيروز شدند ، همان ايمان و توكّل آنها بر خدا و تكيه بر صبر و استقامت و تقاضاى نصرت از پيشگاه حق بود .
به همين دليل در آيهء بعد مىفرمايد : « فَهَزَمُوهُمْ بِاذْنِ اللَّهِ ؛ آنها به فرمان خدا سپاه جالوت را در هم شكستند و به هزيمت واداشتند » !
بديهى است صبر و استقامت سبب ثبات قدم ، و ثبات قدم سبب پيروزى است و به همين دليل آنها اين امور سهگانه را به ترتيب در دعاى خود ذكر كردند و روح همهء اينها ايمان و توكّل بر خداست .
* * * در هشتمين آيه سخن از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و مقام توكّل اوست ، در آن هنگام كه در برابر مشكلات سخت قرار داشت و خداوند به او تعليم داد چگونه بر مشكلات پيروز گردد ، مىفرمايد : « اگر آنها ( كافران ) از حق روى بگردانند ( نگران مباش ) بگو : خداوند مرا كفايت مىكند ، هيچ معبودى جز او نيست ، بر او توكّل كردم ، او پروردگار عرش عظيم است » ، ( فَانْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللَّهُ لَاالَهَ الّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمَ ) . « 2 »
هامش
( 1 ) - بقره ، 250 .
( 2 ) - توبه ، 129 .