پندارى و خيالى دارد و گرفتاران آنها در واقع گرفتار خيال و پندار خويشند .
در اينجا سؤال مهمّى مطرح است : چرا خداوند اين امور را در نظرها زينت داده ؟ ! به يقين براى آزمايش انسانها و تربيت و پرورش آنهاست ؛ زيرا هنگامى كه اين اشياى زينتى جالب و دلربا كه غالباً با گناه و حرام آلوده است به خاطر خدا رها مىكند ، نهال ايمان و تقوا در وجود آنها بارور مىشود و گرنه صرف نظر كردن از اشياى غير جالب افتخارى محسوب نمىشود .
به تعبير دقيقتر تمايلات افسار گسيختهء درونى و هوا و هوسهاى سركش ، امور مادّى و گناه آلود را در نظر انسان جلوه مىدهد ، بنابراين زينت بودنش از درون انسان مىجوشد و اگر به خدا نسبت داده شده است به خاطر آن است كه خداوند چنين اثرى را در آن تمايلات و هوسهاى سركش آفريده و اگر در بعضى از آيات به شيطان نسبت داده شده ، مانند « . . . وَ زُيِّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ اعْمَالَهُم . . . ؛ شيطان اعمالشان را در نظرشان جلوه داد » « 1 » نيز به خاطر همين است كه اين تزيين از يك نظر كار خداست چرا كه اثر هر چيزى از اوست و از نظر ديگر كار هوسهاى درونى است و از ديدگاه سوم كار شيطان است ( دقّت كنيد ) .
* * * به هر حال از مجموعهء آيات بالا به دست مىآيد كه حبّ دنيا هرگاه به صورت افراطى در آيد انسان را به بيگانگى از خدا مىكشاند .
دنياپرستى در احاديث اسلامى
نكوهش از دنياپرستى در روايات اسلامى مخصوصاً در سخنان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و خطبههاى نهج البلاغه به صورت بسيار وسيعى ديده مىشود ، از جمله :
1 - در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله در پاسخ اين سؤال كه چرا « دنيا » ، « دنيا » ناميده شده ؟ ( توجّه داشته باشيد كه دنيا از مادّهء دَنى به معنى پايين و پست است ) فرمود : لِانَّ
هامش
( 1 ) - نمل ، 24 .