صلى اللّه عليه و آله - معدّى تام و ممدّى بكمال بوده باشد . و اللّه ولىّ التوفيق .
الف - در بعضى از اشعارش به صورت ساقىنامه فرموده است :
بيا ساقيا من بقربان تو * فداى تو و عهد و پيمان تو
مئى ده كه افزايدم عقل و جان * فتد در دلم عكس روحانيان
شنيدم ز قول حكيم مهين * فلاطون مه ملك يونان زمين
كه مى بهجتافزا و اندهفزاست * همه دردها را شفا و دواست
نه زان مى كه شرع رسول انام * شمرده خبيث و نموده حرام
از آن مى كه پروردگار غفور * نموده است نامش شراب طهور
بيا ساقى اى مشفق چارهساز * بده يك قدح زان مى غمگداز
در اين ابيات نظر به كريمه
وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً
دارد ( سوره انسان آيه 22 ) . در تفسير آن كلامى معجز نظام از سلاله نبوت صادق آل محمد - صلوات الله عليهم اجمعين - مروى است كه مسحهاى از علم الهى و قبسى از نور مشكاة رسالت و نفحهاى از شميم رياض امامت است ، آن را امين الاسلام طبرسى در تفسير شريف مجمع البيان در بيان كريمه ياد شده بدين صورت روايت كرده است :
« أى يطهّرهم عن كل شىء سوى اللّه إذ لا طاهر من تدنّس بشىء من الأكوان الّا اللّه ، رووه عن جعفر بن محمّد - عليه السلام - . »
من در امت خاتم از عرب و عجم ، كلامى بدين پايه كه از صادق آل محمد در غايت قصواى طهارت انسانى روايت شده است از هيچ عارفى نه ديدهام و نه شنيدهام .
آن كس كه ز كوى آشنايى است * داند كه متاع ما كجايى است
حديث به هيأت مفرد أعنى « روى » روايت نشده است بلكه به صيغت جمع يعنى « رووه » مروى است ، پس خيلى ريشهدار است كه جمعى آن را روايت كردهاند .
در اين كريمه رب ابرار ، ساقى ابرار است و در اين رب و اضافه آن به « هم » هم مطالبى است كه نهفته معنى نازك بسى است در خط يار .