خطاب آتى الذكر داشته باشد خيلى مقام است . مرحوم استاد ما علامه حاج سيد محمد حسين طباطبائى ، مرحوم سيد بحر العلوم و ابن فهد صاحب عدّة الداعى و سيد ابن طاوس صاحب اقبال را از كمّل مىدانست و مىفرمود اينها كامل بودند .
علامه نراقى يكى از تأليفاتش براى سيد مهدى طباطبائى بحر العلوم به نجف ارسال مىدارد و او را چنين خطاب مىكند :
ألا قل لسكّان ذاك الحمى * هنيئا لكم فى الجنان الخلود
أفيضوا علينا من الماء فيضا * فنحن عطاش و انتم ورود
و مرحوم سيد بحر العلوم در جواب مىگويد :
ألا قل لمولى يرى من بعيد * جمال الحبيب به عين الشهود
لك الفضل من غائب شاهد * على شاهد غائب بالصدود
فنحن على الماء نشكو الظلماء * و انتم على بعدكم بالورود
علامه نراقى گويد :
اى رسول ما به ساكنان آن حمى يعنى حرم مرتضوى بگو : خلود در بهشت شما را گوارا باشد ، بر ما آبى افاضه كنيد كه ما تشنه و شما سيرابيد . در گفتارش ناظر به آيه پنجاهم سورهء أعراف است .
سيد بحر العلوم در پاسخ گويد :
اى رسول ما به آقائى كه از دور جمال دوست را به چشم شهود مىبيند .
بگو : تو را كه غائب حاضرى ، بر اين حاضر غائب فضل و برترى است ؛ زيرا كه ما در كنار آب از تشنگى مىناليم و شما با اين كه دوريد وارد در آبيد .
صدود اعراض نمودن و برگردانيدن است . مرحوم سيد ، علامه نراقى را بسبب حضور و توجه و مراقبت غائب شاهد مىخواند ؛ و خود را به سبب إعراض و عدم حضور ، شاهد غائب .
راقم صلاح و صواب مىداند كه برخى از افادات جناب علامه محقق نراقى را كه نفع آن اهمّ و اعمّ است عنوان كند و بيانى به اختصار در پيرامون آن ذكر نمايد به رجاء اين كه نفوس مستعدّه را در اعتلاى به فهم خطاب محمّدى -