فصل هفتم در اثبات امامت ساير ائمّهء اثنا عشر - عليهم صلوات اللّه الملك الاكبر -
بدان كه فرقهء ناجيه « 115 » كه ايشان را شيعهء اثناعشريّه مىگويند ، متّفقند به اينكه بعد از علىّ بن أبي طالب ( ع ) ، خليفه و امام ، حضرت امام حسن - عليه السلام - است . و بعد از او حضرت امام حسين - عليه السلام - است . و بعد از او علىّ بن الحسين ( ع ) و بعد از او محمّد بن على الباقر ( ع ) و بعد از او جعفر بن محمّد ( ع ) و بعد از او موسى بن جعفر ( ع ) و بعد از او علىّ بن موسى الرّضا ( ع ) و بعد از او محمّد بن علىّ الجواد ( ع ) و بعد از او علىّ بن محمّد النقى ( ع ) و بعد از او حسن بن علىّ العسكرى ( ع ) و بعد از او حجّة بن الحسن المهدى ( ع ) صاحب الزّمان - صلوات اللّه عليهم و اجمعين - .
هامش
( 115 ) . فخر المحققين ( قدس سرّه ) در رسالهء « جامع الفوائد فى شرح خطبة القواعد » نسخهء خطى ، از والد ما جدش آية الله علامه ( قدس سرّه ) در تعيين فرقهء ناجيه شرحى از محقّق طوسى ، خواجه نصير الدين ( قدس سرّه ) نقل كرده كه خلاصهء ترجمه به فارسى آن اين است :
« فرقهء ناجيه عبارت از شيعهء اماميه است . چون من سنجيدم تمامى مذاهب اسلامى را و آگاه شدم به اصول و فروع آنها و غير از اماميه تمامى آن مذاهب را در اصول معتبره در ايمان مشترك يافتم ، گرچه در چيزهاى ديگرى اختلاف داشتند كه اثبات و نفى آنها نسبت به ايمان متساوىاند ، سپس