و اثبات امامت اوّل ايشان كه حضرت امير المؤمنين ( ع ) باشد معلوم شد ؛ امّا اثبات امامت يازده امام ديگر :
مخفى نماند اثبات امامت ايشان از هر چيزى روشنتر است . چه از طريق « نصوص وارده » در طرق فريقين و چه از طرق « عصمت » و « افضليّت » ايشان و چه از طريق ظهور « كرامات » از ايشان .
[ طريق نصّ ]
امّا از طريق « نصوص » شيعه به تواتر رسيده است كه هر يك از ائمّه نصّ بر امامت ديگرى نمودند . يعنى : حضرت امير - عليه السلام - تصريح بر امامت حضرت
هامش
- سلام الله عليهما - در همين عالم دنيا زنده بوده و در ميان مردم باقى و خداوند او را با قدرت كامله خود نگاه خواهد داشت ، تا آن موقعى كه او را اجازهء ظهور دهد . و ظاهر شدن آن حضرت از مكّه معظّمه خواهد شد كه دنيا را پر از عدل و داد كند بعد از آنكه با ظلم و جور پر شده باشد . و ظهور او حتمى و باندازهاى يقينى است كه اگر دنيا تمام شود و نماند مگر يك روز ، خداوند به آن روز آن قدر امتداد مىدهد تا آن بزرگوار ظهور مىنمايد و اگر كسى گويد كه امام - عليه السلام - به بدن برزخى زندگى مىكند يا در جابلقا و جابرسا است ، يا در اقليم ثامن است حرف بىربط و خارج از اعتقاد اماميه حرف زده است و قائل شدن به اينكه آن حضرت در جزيرهء خضراء بسر مىبرد از اخبارى مسلكها ناشى شده و از حرفهاى بىاساس است و شخص مجهولى آن را شهرت داده ، و علامهء مجلسى ( ره ) تصريح فرموده كه آن را در كتب معتبره نيافته و لذا در سيزده بحار در باب مخصوصى نقل كرده و از سائر اخبار مجزّا ذكر فرموده است ، و شيخ اكبر شيخ جعفر كاشف الغطاء ( قدس سرّه ) در « حق المبين » حكايت جزيرهء خضراء را از مثالب اخباريها شمرده و فرموده از كتبى آن را نقل نمودهاند كه قصّه قصّهسرايان وضع كردهاند ، رجوع شود به « حق المبين » ، ص 87 ، ط تهران ؛ و شيخنا الاستاذ البحاثة الطهرانى ( قدس سرّه ) در « الذّريعة » ، ج 5 ، ص 106 ، در تعليقات خود بر متن كتاب ، تحقيقات ارزنده دربارهء جزيرهء خضراء دارد و عدم اعتماد را بر نقل آن قصه ثابت فرموده است . و نقل آن قصه در كتاب « حديقة الشيعة » دليل اعتماد نمىشود زيرا حديقة الشيعة از كتب ضعيفه است و محقق نشده كه آن كتاب از محقق اردبيلى ( قدس سرّه ) است يا از شخص ديگر و براى تحقيق بيشتر دربارهء جزيرهء خضراء رجوع شود به كتاب « انوار نعمانيه » ، ج 2 ، ص 64 - 69 ، تبريز ، كه در تعليقات خودم بر آن كتاب بطور تفصيل نگارش دادهام .