و اعتقاد ايشان آنست كه حضرت صاحب الزّمان - صلوات اللّه عليه - در حيات است و از انظار خلايق غايب است ، هر وقت كه خدا مصلحت مىداند امر به ظهور او خواهد نمود . « 116 »
هامش
اماميه را ديدم كه با تمامى آن مذاهب در اصول مخالفاند . پس هرگاه فرقهاى از فرق اسلامى غير از اماميه ناجى باشد بايد تمامى مذاهب ناجى باشند و اين دلالت مىكند كه ناجى فقط اماميهاند و غير از آنها نجات يابنده نيست . »
نگارنده گويد : رسول اللّه - صلى الله عليه و آله و سلم - فرموده كه :
« امت من هفتاد و سه فرقه مىشوند تمامى آنها در آتش خواهند بود مگر يك فرقه كه آنها نجات يابندهاند . »
و عموم امت اسلامى متواترا نيز از رسول اللّه ( ص ) نقل كردهاند كه فرموده :
« مثل اهل بيت من مثل كشتى نوح است ، هر كس به آن چنگ زد نجات يافت و هر كس از آن تخلف نمود به هلاكت رسيد . »
و نيز متواترا به نقل قطعى فرموده :
« من در ميان شما دو متاع نفيس مىگذارم : يكى كتاب خدا و ديگرى عترت و اهل بيت من و اين هر دو از هم جدا نمىشوند تا در حوض كوثر به من ملاقات مىنمايند . »
پس از ملاحظهء اين سه فقره حديث متواتر قطعى الصدور از پيغمبر اكرم ( ص ) انسان به اين نتيجه مىرسد كه فرقهء ناجيه آنها هستند كه به اهل بيت ( ع ) چنگ زدهاند و بر كتاب خدا و عترت پيغمبر ( ص ) گرويدهاند .
و به اين نكته در اينجا اشاره مىشود : حديثى كه متفق عليه ميان تمامى فرق اسلام است و متواتر و قطعى الصدور از رسول اللّه ( ص ) است عبارت آن « كتاب اللّه و عترتى و اهل بيتى » است و در بعض اخبار آحاد سنّيها وارد شده به اين عبارت : « كتاب اللّه و سنتى » و آن بعض اخبار ، غير از آن احاديث متواتره و متفق عليها مىباشد و لذا بعض اهل غرض نبايد در اين مقام مغالطه را پيشهء خود سازند .
و در موضوع حديث شريف متفق عليه رسالهء لطيفهاى از طرف « دار التقريب بين المذاهب الاسلامية » در مصر سال 1370 ق طبع و نشر شده و تأليف محدث جليل آقاى شيخ محمد قوام الدين قمى وشنوى است كه تمامى طرق آن حديث شريف را از طرق اهل سنّت و محدّثين آنها تعيين و اخراج كرده و عبارت تمامى آنها « كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى » مىباشد و حديثى كه عبارت « كتاب اللّه و سنتى » است ربطى به حديث ثقلين كه امت اسلامى اتفاق بر نقل آن دارند ، ندارد .
( 116 ) . اعتقاد شيعهء اماميه آنست كه حضرت بقية الله امام زمان ولى عصر حجة ابن الحسن العسكرى