و مخفى نماند كه جمعى از اهل سنّت معترفند به اينكه على ( ع ) دخالت به كشتن عثمان داشت . نمىدانم اين چگونه با مذهب ايشان مىسازد ، زيرا كه در اين صورت البتّه يكى از ايشان باطل خواهند بود و حال اينكه ، اهل سنّت هر دو را خليفه به حقّ مىدانند و اين ممتنع است . و حقيقت اين دليلى است ، علىحدّه بر فساد مذهب ايشان . پس - به حمد اللّه تعالى - به طرق خمسه ، امامت علىّ بن أبي طالب ( ع ) ثابت شد .
هامش
بمقابر اهل الاسلام و فى هذا اليوم بعينه بايع الناس امير المؤمنين - عليه السلام - بعد عثمان و رجع الامر اليه فى الظاهر و الباطن و اتفقت الكافة عليه طوعا بالاختيار . . . »
رجوع شود به « مسار الشيعة » ، ص 40 ، ط مصر ؛ و نيز نسخهء مخطوطه موجوده در كتابخانهء ما كه در سال 1308 ق كتابت شده است ولى در نسخهء چاپ شده در مصر در جملاتى كه نقل شد چند غلط دارد و عبارات صحيحه از نسخهء خطى نقل شد .