و ايضا از جمله اصحاب كه در ميان سنيان به زهد و صلاح شهرت دارد عبد اللّه بن عمر خطّاب است كه بعد از زخم خوردن پدرش ، هرمزان را بىگناه بكشت . « 1 »
و ايضا نزد معاويه رفته با او بيعت كرد و در واقعهء صفين همراه معاويه بود « 2 » و از جملهء قاسطين است كه بر امام زمان خروج كرد و اكثر مردمى كه با معاويه بيعت كردند و گمراه شدند به شومى او و عمرو عاص بود و به راهنمائى اين هر دو شقى ، به دوزخ رفتند و چون اين هر دو شقى را با او ديدند به او گرويدند و به همراهى فقط راضى نشده ، سردار سواران لشكر معاويه شد و ضبط ميمنه لشكر نكبت اثر به عهده او بود و به آن نيز اكتفا ننمود روزى به ميدان آمد و محمد بن حنفيه را به مبارزت طلبيد . امير المؤمنين به نفس نفيس متوجه ميدان بود و چون نگاهش به آن حضرت افتاد تاب ديدن ذو الفقار نياورده فى الحال فرار بر قرار اختيار كرد . « 3 »
و ايضا روزى ديگر ، جوانى را در ميدان بديد هوس مردى و مردانگى نمود و چون نزديك آن جوان رسيد فهميد كه مالك اشتر است ، گفت : اگر مىدانستم كه توئى هرگز اين هوس نمىكردم رخصت بده كه برگردم . مالك گفت : اگر از عار نمىانديشى برو . گفت : اگر مردم گويند كه « فرّ جزاه اللّه » ؛ يعنى كشته شد خدايش بيامرزد ، بهتر از آن است كه گويند « قتل رحمة اللّه » ؛ يعنى كشته شد خدايش بيامرزد « 4 »
و ايضا چون حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به جانب بصره توجه مىفرمود
هامش
( 1 ) . در اكثر كتب شيعه و سنى اين قتل به « عبيد اللّه بن عمر نسبت داده شده چنان كه در « انساب الاشراف » ، « الامامة و السياسة » و « امالى الطوسى » آمده است و همچنين صاحب حديقه الشيعة در همين كتاب ص 406 اين قتل را به « عبيد اللّه بن عمر » نسبت داده است .
( 2 ) . كامل بهائى 2 / 259 ، ابن اعثم اين مطلب را در خصوص عبيد اللّه بن عمر ذكر كرده است ( فتوح ترجمه فارسى ص 533 ) .
( 3 ) . مشابه اين در خصوص عبد اللّه بن زبير نقل شده ر . ك : بحار الانوار 32 / 191 .
( 4 ) . روضة الصفا مير خواند ( قرن نهم ه . ق ) 2 / 851 البته به جاى « عبد اللّه » ، « عبيد اللّه » ذكر شده است .