ابراء ذمه او نمىكنم !
و چون تواند بود كه ابراء ذمّهاش كند كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « ان اللّه عز و جل اخذ ميثاق كل مؤمن على حبى و ميثاق كلّ منافق على ما أحبّنى » « 1 » ؛ يعنى به درستى كه حق تعالى عهد و پيمان گرفت از هر كه مؤمن باشد به آنكه مرا دوست دارد و همچنين با هر منافقى كه مرا دوست ندارد بلكه دشمن دارد . بنابراين اگر شمشيرها بر روى مؤمن زنند و تيغها بر روى او كشند و خواهند كه از دوستى من برگردد امكان ندارد و دوستى مرا به دشمنى بدل نمىكند و اگر تمام دنيا را به منافقى دهند و خواهند كه او را دوست من سازند و از دشمنى من برگردانند راضى نمىشود و نخواهد شد و رسول خدا روزى خطاب به آن حضرت كرده فرمود كه « يا على ! لا يبغضك إلّا منافق و لا يحبك إلّا مؤمن » ؛ يعنى اى على ! دشمن نمىدارد ترا مگر آنكه منافق باشد و دوست نمىدارد ترا مگر آنكه مؤمن باشد . و شيخ ابو القاسم بلخى و بسيارى از ارباب احاديث و اخبار و جمعى كثير از صحابه أخيار نقل نمودهاند كه ما منافقان را در عهد رسول خدا نمىشناختيم مگر به بغض و دشمنى على بن ابى طالب عليه السّلام تا اينجا كلام ابن ابى الحديد است .
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 4 / 83 .